รถ 4WD ของพวกเราพุ่งทะยานขึ้นไปตามเส้นทางลดเลี้ยวคดเคี้ยวของขุนเขา เป้าหมายคือไปให้ทันก่อนที่ความมืดจะโรยตัวลงยังเบสแคมป์ของหิมาลัย หัวใจของทุกคนในรถเต้นแรง เราลุ้นสุดตัวว่าจะได้เห็นแสงสุดท้ายของวันก่อนที่มันจะเลือนหายไปหรือไม่
จากระยะไกล เราเห็นยอดเขาเอเวอเรสต์ หรือที่ชาวทิเบตเรียกกันว่า “โชโมลังมา” (Qomolangma) ตั้งตระหง่าน ท่ามกลางท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ สำหรับนักเดินทางธรรมดาเช่นเรา โอกาสที่จะได้มายืนอยู่ตรงนี้อาจมีเพียงครั้งเดียวในชีวิต ไม่มีแรงพอสำหรับการเทรคกิ้งระยะทางหลายสิบกิโลเมตรเพื่อเข้าใกล้ยอดเขามากขึ้น ดังนั้น การได้มายืนในจุดที่ใกล้ที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ก็นับเป็นความสำเร็จอย่างหนึ่งแล้ว
(เพิ่มเติม…)




