Nim Journey

ต้นเดือนสิงหาคมเวลานี้ เลยจุดพีคแห่งความสวยงามของลาเวนเดอร์ไปบ้างแล้ว เราจึงไม่ได้เห็นสีม่วงของลาเวนเดอร์เป็นพุ่มหนาทั้งทุ่งเหมือนเมื่อกลางเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมาแต่ถึงอย่างนั้น ความงามของทุ่งดอกไม้ที่เหลืออยู่ก็ยังสดใส บานสะพรั่งงดงามหลากสีสัน

เราเดินทางมาถึงสนามบิน New Chitosei สนามบินใกล้เมืองซัปโปโร เมืองหลวงของเกาะฮอกไกโด ติดต่อรับรถเช่าที่ติดต่อทางเน็ตไว้ล่วงหน้า เราเลือกใช้บริการกับ Toyota car rental 
เมื่ออกจาก Gate จะเห็นป้าย Car Rental เดินตามป้ายไปลงลิฟท์ที่ชั้น 1 ก็จะเจอกับเคาน์เตอร์รถเช่า เอาเอกสารที่ปรินท์รายละเอียดการจองไว้ให้กับเจ้าหน้าที่ ทางเจ้าหน้าที่ก็จะให้บัตรคิวเพื่อรอเรียก เราต้องรอซักพักจะมีรถบัสของทาง Toyota วนมารับเพื่อไปรับรถที่สำนักงาน ซึ่งห่างจากสนามบินประมาณ 5-7 กม.

เมื่อมาถึงสำนักงาน ก็รอเรียกตามคิวที่ได้รับมา เช็คเอกสารจ่ายเงิน ตกลงเรื่องประกันรถ ซึ่งปกติราคาจะรวมประกันไว้แล้ว

ในเรื่องประกันรถ ตามปกติรถเช่าจะรวมค่าประกันไว้ให้ แต่การคุ้มครองจะมีค่าใข้จ่ายส่วนแรกจากการเกิดอุบัติเหตุประมาณ 20,000 – 50,000 เยน ซึ่งเราจะต้องจ่ายหากเกิดอุบัติเหตุ ในส่วนนี้ทางบริษัทจะมีขายเพิ่มเติมให้กับเราอีกเป็นค่าเบี้ยประกันวันละ 1,080 เยน หากเราซื้อเพิ่มเติม เมื่อมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นเราก็ไม่ต้องจ่ายในส่วนค่าใช้จ่ายส่วนแรกนี้ ซึ่งเราซื้อเพิ่มไปเพื่อความสบายใจค่ะ

และอีกส่วนหนึ่งซึ่งหากเกิดอุบัติเหตุ เราจะต้องรับผิดชอบค่าเสียหายในกรณีที่บริษัทฯเสียผลประโยชน์จากการเกิดอุบัติเหตุ 20,000 – 50,000 เยน ในส่วนนี้ไม่มีค่าเบี้ยประกัน หากมีการเรียกร้องเราจะต้องจ่ายตามที่บริษัทฯรถเช่าเรียกร้องเท่านั้น

เมื่อตกลงทุกอย่างเป็นที่เข้าใจ ก็จ่ายเงิน แล้วรับรถเช่า คราวนี้เราได้เป็นรถToyota Voxy สำหรับ 5 ที่นั่ง ด้านหลังใส่กระเป๋าเดินทางใบใหญ่ได้ 5-6 ใบกำลังดี ที่นั่งก็นั่งสบาย
จากนั้นก็ออกเดินทาง โดยมี GPS นำทาง เพียงแค่ใส่หมายเลขโทรศัพท์หรือ Mapcode ของปลายทางที่เราจะไป Gps ก็นำทางเรา ซึ่งใช้งานง่าย สะดวกสบาย บอกทางได้ละเอียดดีเลยค่ะ

ทางไปFurano ซึ่งเป็นที่หมายแรกของเราวันนี้ ขึ้นทางด่วน ไปลงแถบเมืองใกล้ๆ ระยะทางประมาณ 140 กม. แต่ใช้เวลากว่า 3 ชั่วโมง ไม่ใช่ทางไม่ดี ถนนนั้นดีมาก ดีที่สุด แต่ขับรถในญี่ปุ่นใช้ความเร็วได้ไม่มากตามป้ายกำหนดไว้เพียง 70กม. /ชม.  ผ่านแยกก็มีไฟแดงเพื่อความปลอดภัยแทบจะทุกแยก ผ่านเขตชุมชนกำหนดความเร็วเพียง 40-50กม. /ชม. ความเร็วน้อยนิดขนาดนี้ นักซิ่งจากไทยเลยโดนตำรวจควักมือเรียกไปอบรมกันส่วนตัวบนรถ  คุณตำรวจใจดี เพียงแค่อบรมแล้วปล่อยให้เราเดินทางสนุกสนานกันต่อ เป็นประสบการณ์ความผิดพลาดกันไป
ฉันสังเกตว่าถนนหนทางในญี่ปุ่น และความเร็วที่กำหนด ทั้งคนเดินถนน คนขี่จักรยาน คนขับรถ สามารถใช้ร่วมกันอย่างปลอดภัย ซึ่งทั้งหมดนี้คงไม่ใช่อยู่ที่ถนนสายใหญ่ การแบ่งช่องจราจร กฎเกณฑ์ แต่อยู่ที่จิตสำนึกของ”คน” ในการเคารพกฎ นึกถึงความปลอดภัย และชีวิตของผู้คนเป็นหลักมากที่สุด

ทุ่งลาเวนเดอร์แรกที่เราไปถึงเหี่ยวแห้ง กรอบดำ เกือบทำให้ฉันและสมาชิกผิดหวังกับความตั้งใจ แต่เมื่อเดินชมไปเรื่อยๆ สึสันจากดอกไม้ชนิดอื่นที่ชูช่อเติมความงามบานคงทนกว่าก็งดงามประทับใจ บนท้องทุ่งกว้างใหญ่ เหมือนเอาสีมาระบาย บนดาษใบใหญ่ ของฟาร์มโทมิตะที่มีชื่อของเมืองฟูราโน่