Nim Journey

ปฏิบัติการฆ่าเวลาหลังจากจบงานวิ่งลานสกามาราธอน และเที่ยวรอบๆอำเภอลานสกา โดยที่ไม่ได้ศึกษาข้อมูลมากนัก เราเข้าไปขอข้อมูลการท่องเที่ยวจากการท่องเที่ยวนครศรีธรรมราช จนท. แนะนำให้เราใช้เวลาช่วงสั้นๆตอนเย็นโดยการไปชมหนังตะลุง ที่พิพิธภัณฑ์บ้านหนังตะลุงของศิลปินแห่งชาติ หนังสุชาติ ทรัพย์สิน
จากความไม่ได้คาดหวังหรือตั้งใจกับสิ่งที่จะไปดูมากนัก เรากลับเดินออกมาจากพิพิธภัณฑ์ด้วยหัวใจที่ชื่นชมยินดี และความรู้เพิ่มขึ้นมากมายเกี่ยวกับหนังตะลุง

ภายในพื้นที่ร่มรื่นในซอยเล็กๆแห่งหนึ่งของตัวเมืองนครศรีธรรมราช เป็นพื้นที่ของบ้านหนังตะลุงลุงสุชาติและครอบครัว ช่วยกันดูแลเอาใจใส่ รักษาศิลปะพื้นบ้านของชาวใต้ประเภทหนังตะลุงกันไว้ จากพื้นที่เล็กๆของครอบครัวค่อยๆซื้อจนได้พื้นที่ขนาดกำลังดีสำหรับการจัดให้เป็นพิพิธภัณฑ์ สถานที่แสดงวิธีทำตัวหนังตะลุง โรงหนังเล็กๆที่จุคนดูประมาณ 30 คน

ลุงสุชาติ ทรัพย์สิน เป็นศิลปินหนังตะลุงและช่างทำรูป หนังตะลุงฝีมือดีเยี่ยมของเมืองนครศรีธรรมราช ที่ริเริ่มและสืบทอดวัฒนธรรมการ ทำตัว หนังตะลุง รวมไปถึงการเชิดหนังตะลุงจนที่เป็น ที่ยอมรับในระดับชาติ และนานาชาติ ทั้งยังทำนุบำรุงความเป็น ไทยคงใช้เครื่องดนตรีไทยที่เป็นการอนุรักษ์วัฒนธรรมของชาติไทย โดยได้รับคัดเลือกให้เป็นศิลปินท้องถิ่นผู้ซึ่งได้รับรางวัลยอดเยี่ยมอุตสาหกรรมท่องเที่ยว (ไทยแลนด์ทัวริสซึ่มอวอร์ด)ประจำปี 2539 รางวัลดีเด่นประเภท วัฒนธรรมและโบราณสถาน (http://www.paiduaykan.com/76_province/south/nakhonsithammarat/nangtalung.html)

ลุงสุชาติมีโอกาสได้เข้าเฝ้าและแสดงหน้าพระพักตร์ในหลวง และได้ส่งต่อความรู้ ความสามารถของท่านสู่คนรุ่นหลังตามรับสั่งของในหลวงที่มีพระประสงค์จะให้ศิลปะหนังตะลุงได้รับการเผยแพร่สู่คนรุ่นต่อไปโดยไม่สูญหายไป

เรามีโอกาสได้ฟังเรื่องราวประวัติของหนังตะลุง ตัวละครและบุคลิกต่างๆของหนังตะลุงจากสาวน้อยหลานสาวของลุงสุชาติ ที่พาเราชมพิพิธภัณฑ์

ฟังเรื่องราวการรวบรวม การก่อตั้งพิพิธภัณฑ์บ้านหนังตะลุง ซึ่งเต็มไปด้วยหัวใจที่รักในศิลปะหนังตะลุงจากอาจารย์ลูกชายคนโตของลุงสุชาติ ปิดท้ายด้วยการชมหนังตะลุงสั้นๆจากอาจารย์ ที่สอดแทรกเรื่องราวในสังคมปัจจุบัน ยิ่งทำให้เรารู้สึกว่าหนังตะลุงไม่ใช่ศิลปะที่ห่างไกล ล้าสมัย สูงส่งหรือเป็นเรื่องที่เข้าใจยาก แต่อยู่ใกล้ชิด และปรับตัวเข้ากับยุคสมัย ให้ความบันเทิงกับผู้ชมได้อย่างมีความสุขอย่างมีศิลปะชั้นเชิง

ซึ่งอาจารย์เองก็มั่นใจว่าสำหรับหนังตะลุงของศิลปินแห่งชาติ ลุงสุชาติ ทรัพย์สิน จะยังคงสืบทอดต่อไปอีกอย่างน้อยก็ 3 รุ่นที่ได้ร่วมสร้าง ร่วมฝึกฝน และกล่อมเกลาลูกหลาน ให้เรียนรู้ฝึกฝน ซึมซับมีใจรักในหนังตะลุงตั้งแต่ยังเด็กๆ ท่ามกลางโลกยุคใหม่ที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว

ศิลปะเก่าแก่หลายด้าน กำลังจะสูญหายเพราะขาดผู้สืบทอด แต่ในพื้นที่บ้านร่มรื่นแห่งนี้ยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของผู้ที่รักหนังตะลุง แม้ลูกหลานแต่ละคนจะออกไปมีหน้าที่การงานที่มั่นคง แต่ก็ยังคงช่วยเหลือ ดูแลสืบทอดงานตะลุงอย่างแข็งขัน การที่เราได้พบลูกหลานญาติสนิทยังคงวนเวียน เดินเข้าออก พาเราเที่ยวดูรูปภาพ เล่าเรื่องราวประวัติความเป็นมาของหนังตะลุง จึงทำให้เรารู้สึกดีใจและภาคภูมิใจที่ได้เข้าเยือนและทำความรู้จักกับลุงสุชาติและครอบครัวซึ่งเป็นตัวแทนศิลปะหนังตะลุงของไทย และเชื่อว่าถ้าใครก็ตามที่ได้มีโอกาสมาที่นี่ก็จะต้องรู้สึกอย่างเดียวกันแน่นอน และจะได้มีโอกาสเป็นส่วนหนึ่งในการอนุรักษ์ให้หนังตะลุงอยู่กับวัฒนธรรมบันเทิงของไทยต่อไปอย่างยั่งยืนด้วยกัน

โรงละครเล็กๆ แต่อบอุ่นไม่น้อย ตอนนั่งฟังและดูอาจารย์เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับหนังตะลุง

หน้าฉากหนังตะลุง

หลังฉากหนังตะลุง

รูปหนังตะลุงที่ทำขึ้นเอง จากพิพิธภัณฑ์แห่งนี้

ลูกชายคนโตของลุงสุชาติ ทรัพย์สินเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับหนังตะลุง และอธิบายความแตกต่างของตัวหนังตะลุงของประเทศต่างๆ

รูปนางสีดาแบบอินเดีย และแบบอินโดนีเซีย แตกต่างกัน แต่ของไทยสวยที่สุด ตามสายตาของพวกเรา 555 ไม่เชื่อกลับไปดูรูปที่แล้วในมือของอาจารย์

รูปหนังตะลุงแบบต่างๆ ในแต่ละสมัย

ความร่มรื่นในบ้านนี้เป็นอีกสิ่งที่น่าประทับใจ ความร่มรื่นที่อบอวลไปด้วยศิลปะ บทกลอน เสียงดนตรีจากหนังตะลุง ….เคลิ้มดี :)

ความภาคภูมิใจของชาวนครศรีฯที่มีศิลปินแห่งชาติ ผู้เก่งกาจในเรื่องหนังตะลุง

เครื่องดนตรีหลักๆที่ใช้ในการเล่นประกอบหนังตะลุง

พิพิธภัณฑ์นี้เป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญของชาวต่างชาติที่ต้องมาเยือน เราคนไทยก็ไม่น่าจะพลาดนะคะ