Nim Journey

หลายเหตุผลที่เราเลือกจัดทำทริปกัมพูชา 3 วัน 2 คืน สำหรับแฟมิลี่ทริปของที่บ้านด้วยการจัดให้เดินทางเข้าที่ชายแดนไทย-กัมพูชาทางด่านบ้านแหลมในคราวนี้ เป็นหนึ่งในความตั้งใจส่วนตัวของตัวเองนอกเหนือจากรู้สึกว่าน่าจะสะดวกสบายสำหรับแม่ และสมาชิกที่เดินทางมาจากจันทบุรี

สมัยก่อนพ่อค้าพลอยเมืองจันท์มักจะไปทำมาหากินขุดพลอยตามแถบชายแดนเขมร เช่นแถบโป่งน้ำร้อน คลองใหญ่ แสนตุ้ง ฉันเคยได้ยินชื่อไพลินมาตั้งแต่เด็กๆ ตอนนั้นคิดว่าเป็นชื่อหมู่บ้านของไทยด้วยซ้ำเพราะได้ยินคนจันท์มักจะเดินทางไปเมืองนี้กันบ่อย มารู้ทีหลังว่าเป็นชื่อเมืองในเขมรที่คนจันท์นิยมไปขุดพลอย เรื่องเล่าคนไปขุดพลอย ต้องเดินทางยากลำบาก ผ่านป่าดงหนาทึบเต็มไปด้วยสัตว์ร้าย และไข้ป่า ถนนหนทางยังไม่ดีเป็นเพียงทางลูกรังเล็กๆ เพื่อไปยังบ่อพลอยแถวชายแดน บางคนก็ได้โชคก้อนใหญ่กลับมาเป็นเศรษฐีสร้างบ้านใหญ่โต รวยขึ้นมาชั่วข้ามคืน แต่บางคนกลับโชคร้ายโดนสัตว์ป่าทำร้าย โดนปล้น หรือเป็นไข้ป่า ชีวิตไม่มีโชค ฉันเองที่บ้านไม่ได้อยู่ในแวดวงการทำพลอย แต่แค่ได้ฟังเรื่องโน้นนิด เรื่องนี้หน่อย ก็รู้สึกว่าเส้นทางไปชายแดนเขมรน่าตื่นเต้น ผจญภัย หวังไว้ว่าสักวันหนึ่งต้องหาโอกาสไปเฉียดๆแถวนั้นบ้าง อยากเสี่ยงโชคว่างั้นเหอะ

ในที่สุดฝันก็เป็นจริง แต่วันนี้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปจากที่คิดในวัยเด็กพอสมควร เพราะความเจริญเปลี่ยนเนินเขาสูง ป่าทึบ เป็นถนนขนาดใหญ่ ตอนนี้กำลังทำเป็นถนนสี่เลนไปจนถึงสระแก้ว รถที่เราขับก็แสนสะดวกสบายกว่ายุคก่อนโน้น แม่และสมาชิกครึ่งหนึ่งจะเดินทางมาจากจันทบุรีมาเจอเราในเช้าวันพรุ่งนี้ ส่วนฉันและน้องๆขับรถออกจากสระบุรีในตอนเย็นหลังเลิกงานตอน 6 โมงเย็น เราแวะทานข้าวที่นครนายกและขับยาวมาจนถึงถึงทางเลี้ยวเข้าด่านบ้านแหลม ซึ่งเป็นจุดผ่านแดนถาวรไทย-กัมพูชาประมาณ 4 ทุ่ม

จากถนนเส้นจันทบุรี-สระแก้ว เลี้ยวเข้ามาแล้วถนนดีกว่าเดิม ขนาดใหญ่ทำเป็นสี่เลนเสร็จเรียบร้อย ติดไฟถนนสว่างตลอดทาง ซึ่งส่วนใหญ่ถนนเข้าชายแดนบ้านเราจะใหญ่อลังการงานสร้างแบบนี้แทบทุกแห่ง ถนนสี่เลนพร้อมไฟส่องสว่างสองข้างทางแบบนี้ทำให้ตอนกลางคืนขับรถสบาย ถนนโล่ง สองข้างทางไม่มีบ้านคน มีแต่ล้งใหญ่ๆ เจ้าของคงเป็นคนจีนทั้งแถบ เพราะติดชื่อจีน ภาษาจีน แทบทุกโรงงาน คนจีนมาทำมาหากิน เป็นเจ้าของล้งเพื่อรับซื้อผลไม้จากชาวสวน ฉันนั่งรถมองไปก็ชักสงสัยเหมือนกันว่า ถนนดีดี สาธารณูปโภคดีดีแบบนี้เจ้าของล้งก็ได้ประโยชน์ไปไม่น้อย กลางคืนแบบนี้ยังทำงานกันไม่หยุดเพราะเปิดไฟสว่างอยู่หลายแห่ง มีรถใหญ่รอขึ้นสินค้าอยู่หน้าโรงงาน

จากทางแยกต้องขับรถต่อไปหน้าด่านประมาณถึงหน้าด่านประมาณ 40 กม.ตามป้ายบอกทาง ด่านปิดไปตั้งแต่ 5 โมงเย็น กลางคืนแบบนี้เลยไม่มีรถสัญจร นานๆจะเจอไฟสักแวบที่สวนเราไป เรามองหาที่พักไปเรื่อยๆเพราะไม่ได้จองไว้ กะว่าระหว่างทางใกล้ด้านน่าจะหาไม่ยาก แต่ขับมานานจนเกือบถึงด่านก็ยังไร้วี่แววเพราะเจอแต่ล้งรับซื้อผลไม้ อีกอย่างหนึ่งก็อาจจะเพราะที่เปิดให้บริการที่พักก็คงปิดในเวลานี้เพราะดึกมากแล้ว เรายังคงขับรถเข้าไปเรื่อยๆ คิดกันว่าจะไปให้ถึงหน้าด่านไปเลยถ้าหาที่พักไม่ได้จริงๆก็นอนบนรถนี่แหละ เพื่อรอเจอไกด์จากฝั่งเขมรมารับเราตอน 8 โมงเช้าพรุ่งนี้ จนมาถึงจุดตรวจที่ทหารเฝ้าก็ค่อยอุ่นใจ น้องทหารตรวจรถเรารอบๆ แล้วชี้ให้ดูโรงแรมใกล้ๆ จุดตรวจที่เปิดอยู่เมื่อเราสอบถามหาที่พักจากพวกเขา นั่นเป็นโรงแรมแรกที่เราเจอหลังจากเลี้ยวจากทางแยกขับมา 40 กม. ลุ้นกันว่าขอให้มีคนเฝ้า จะได้เข้าที่พักเลยไม่ต้องตระเวนหากันต่อ เพราะง่วงกันมากแล้ว

ที่พักชื่อ ABC PLACE มีคนเฝ้าและมีหัองว่าง ที่พักราคา 500 บาท/ห้อง ไม่มีอาหารเช้า ตอนนั้นเท่าไหร่ก็จ่ายเพราะเพลียเต็มทน คืนนี้ไม่ผิดหวัง ที่พักยังใหม่ แอร์เย็น นอนหลับสบาย และไม่น่ากลัว อย่างน้อยก็นอนอยู่ใกล้จุดตรวจมีทหารคอยเฝ้า

ถึงการเดินทางมาชายแดนอาจจะไม่ใช่อย่างที่คิดแบบเด็กๆเมื่อหลายสิบปีก่อน เราไม่ต้องนั่งรถปุเลงๆ ในป่าทึบ คอยระวังสัตว์ร้าย (และแน่นอนว่าพลอยเม็ดงามๆ ก็คงหมดเกลี้ยงไปแล้ว ความหวังจะรวยก็สลายไปด้วย 555) แต่ก็ยังกังวลกับโจร หรือเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดที่อาจเกิดขึ้นบนทางเปลี่ยวตอนกลางคืนที่ไม่คุ้นเคยแถบชายแดน แถมต้องคอยลุ้นหาที่พัก ยังมีความตื่นเต้นให้เราต้องตื่นตัวคอยช่วยกันมองดูรอบๆ ให้แน่ใจในความปลอดภัยที่เส้นทางชายแดนแห่งนี้ การที่เรามีความตั้งใจแม้ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ได้มาถึงยังที่ซึ่งหวังไว้ในความทรงจำวัยเด็ก ก็ถือว่าเป็นการทำให้ฝันเป็นจริงได้เหมือนกัน รู้สึกนอนหลับสนิท ตายตาหลับ เพื่อพบกับความตั้งใจอีกอย่างในการเดินทางมาเขมรเที่ยวนี้ในวันพรุ่งนี้ที่พระตะบอง