Nim Journey

A Legend of Travel

Vela

  • สิงคโปร์ครึ่งวัน เดินเล่น ทานข้าวมันไก่

    มีโอกาสมาสิงคโปร์ 2-3 ครั้ง แต่เพิ่งเป็นครั้งแรกที่ได้มาชิมข้าวมันไก่ ที่มีชื่อของสิงคโปร์ ร้านที่เลือกมาทานอยู่ไม่ไกลจากที่พักย่านไชน่าทาวน์ ชื่อร้านเทียน เทียน อยู่ในศูนย์อาหาร Maxwell (Maxwell Market) ตรงข้ามวัดพระเขี้ยวแก้ว (Buddha tooth relics temple and museum) บนถนน South Bridge ถ้าอยู่ที่อื่นนั่ง mrt มาลงสถานี chinatown เดินมาไม่ไกลค่ะ

    ภายในศูนย์อาหารมีร้านอาหารหลากหลาย ฉันมุ่งตรงไปตามลายแทงแผนที่ ร้านอยู่ด้านในไม่ค่อยโดดเด่นเหมือนร้านด้านนอก ทีแรกก็แปลกใจ ทำไมร้านดัง ไม่อยู่รอบนอก คิดว่ามาผิดซะแล้ว แต่ก็ลองเดินดูทั่วๆก่อนศูนย์อาหารนี้ไม่ใหญ่ เดินแป็บเดียวก็เจอแล้ว ร้านหาไม่ยาก มีป้ายสีฟ้า และป้ายการันตีความอร่อยของเชฟดังจากเมืองนอก Anthony Boudain ซึ่งฉันสงสัยนักฝรั่งจะมารู้รสชาติอาหารเอเชียจนสามารถการันตีความอร่อยได้เชียวเหรอ

    (เพิ่มเติม…)

  • ไต่เขาพิชิตยอดสูงสุดของญี่ปุ่น Mt.Fuji

    เทรคภูเขาไฟฟูจิ เมื่อต้นเดือนตุลาคม ปีที่แล้ว (2015) ไปขุดเอารูปจาก gopro รวมกับภาพถ่าย และเส้นทางเทรคของ suunto ยังประทับใจกับความงดงามก่อนพระอาทิตย์ตกดินตอนเดินขึ้น ความยากของการเดิน และอีกหลายอย่างเป็นความทรงจำที่สนุกดี 😏

    เรานั่งรถไฟชินกังเซ็นจากโตเกียวไปลงที่สถานีชินฟูจิ แล้วนั่งรถบัสต่ออีก 2 ชั่วโมง ก็มาถึงจุดสตาร์ทที่ station5

    เริ่มออกเดินตอนสี่โมงเย็นไปจนถึง station8 ประมาณ 2 ทุ่ม จากนั้นพักรอเช้ามืดค่อยเดินต่อ

    เช้ามืดอากาศเย็น ลมแรง และมืดมาก เราเดินค่อนข้างห่างกัน ต้องค่อยๆย่องไปตามแนวเชือกที่กั้นไว้แบบหลวมๆ ลมแรงแทบพัดตัวปลิว อากาศก็หนาวเย็นมาก มืองี้แข็งชาไปหมด เสื้อผ้ากันหนาวโถมใส่เข้าไปแทบทุกชิ้น กางเกง 3 ชั้น เสื้อ 4 ชั้น ก็ช่วยให้อุ่นดี แต่ตอนเดินยังกะมัมมี่ ทรงตัวไม่สะดวก พอลมพัดแรงๆ ล้มทั้งยืนไปเลย😢

    ยิ่งใกล้ถึงบนยอดเขา ทางยิ่งชัน ทำให้เดินได้ค่อนข้างช้า รวมกับล้มมาหลายที เลยยิ่งกลัวจะกลิ้งหลุนๆ ตกลงมา … ต้องเริ่มใหม่อีก 🙀🙀🙀

    บนยอดมีศาลเจ้า และตู้ไปรษณีย์อยู่ด้านบน ด้านหลังเป็น crater ปากปล่องภูเขาไฟ ที่จริงจุดที่ฉันไปถึงยังไม่ใช่จุดสูงสุด ต้องเดินขึ้นไปอีก 200 เมตร เพื่อจะไปยืนบนจุดที่สูงที่สุดของญี่ปุ่น แต่ฉันสละสิทธิ์นั้น

  • slow life กับรถไฟไทยสู่ขอนแก่น

    + ขาไปรถไฟด่วนตู้นอน ชุมทางแก่งคอย-ขอนแก่น

    สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา (23-24/1/2016) ฉันมีแผนการเดินทางไปวิ่งงานที่จ.ขอนแก่น เป็นงานแข่งขันมาราธอนใหญ่ประจำปีงานหนึ่งของเมืองไทย ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 13 แล้วสำหรับขอนแก่นมาราธอน แต่เป็นครั้งแรกของฉันและเพื่อนๆในกลุ่ม ตามประสาคนชอบเที่ยว ชอบเดินทาง ฉันต้องหาความหลากหลายให้ตนเองซักหน่อย นอกจากไปทำความรู้จักกับจังหวัดขอนแก่นเพิ่มขึ้นอีกนิด ฉันและน้องอีก 2 คน จึงเลือกเดินทางไปขอนแก่นด้วยรถไฟ ขาไปไปด้วยรถไฟด่วน ตู้นอน ปรับอากาศ ชั้น2 ตามข้อมูลที่เขียนไว้หน้าตั๋ว เราจองตั๋วไว้ให้นอนใกล้ๆกัน แต่ต่างคนก็ต่างขึ้นตามความสะดวกของตนบนเส้นทางที่รถไฟผ่าน มีสถานีรถไฟสามเสน สถานีหลักสี่ และฉันขึ้นที่สถานีชุมทางแก่งคอย ซึ่งอยู่ใกล้บ้าน แผนนี้เริ่มต้นด้วยการถูกเตือนจากหลายๆคนให้เตรียมพร้อมกับความล่าช้าของรถไฟไทย ซึ่งเอาแน่นอนไม่ได้ แต่พวกเราทั้งสามก็ไม่ได้กังวลเพราะการเดินทางเราเผื่อเวลาไว้มากมายอยู่แล้ว หากจะล่าช้าไปบ้าง ก็คงไม่เกินไปเป็นวันๆ จนไม่สามารถเข้าร่วมการแข่งขันได้มั้ง

    (เพิ่มเติม…)
  • Vodka กับคนเลี้ยงกวางเรนเดียร์

    Vodka กับคนเลี้ยงกวางเรนเดียร์

    Vodka ของฝากชั้นดีที่ใครๆก็ชอบ
    เราติดรถเอาไปฝาก 3 ขวด แต่ดื่มกันไป 6 ขวด ฉกจากในลังของเจ้าของบ้านมาด้วย บรรยากาศนั้น 3 ขวดมันไม่พอ

    ประเพณีการดื่มวอดก้ากับคนท้องถิ่น
    เราต้องดื่มจากแก้วเดียวกัน โดยเจ้าบ้านจะเป็นคนเติมและส่งให้กับแขกแต่ละคน เริ่มจากผู้ที่อาวุโสสูงสุด วนไปรอบวง

    กัมปา ชวนร่วมวงดื่มวอดก้า

    ประเพณีการดื่มวอดก้ากับคนท้องถิ่น
    เราต้องดื่มจากแก้วเดียวกัน โดยเจ้าบ้านจะเป็นคนเติมและส่งให้กับแขกแต่ละคน เริ่มจากผู้ที่อาวุโสสูงสุด วนไปรอบวง

    แก้ววอดก้า ส่งมาถึงมือ ลังเลทุกอย่างทั้งบรรยากาศ คนในวง และแก้วในมือ แต่ก็โดนคะยั้นคะยอ จนต้องรับมาดื่มตามเสียงเชียร์
    ก่อนจะดื่ม ต้องเอานิ้วนาง (ring finger) แตะวอดก้าเล็กน้อย แล้วดีดเบาๆกับนิ้วหัวแม่มือ เหนือศีรษะ เพื่อแสดงเคารพต่อภูติผี ป่าเขา ไฟ 3 ครั้ง จากนั้นค่อยดื่ม แล้วส่งคืนให้กับกัมปาเจ้าบ้านของเรา เพื่อรินวอดก้าใส่แก้วเดิม แล้วส่งต่อให้กับแขกคนถัดไป

    เราค่อยๆดื่ม ค่อยๆคุย ค่อยๆเมา ร้องเพลงแล้วค่อยๆหลับ😪

    ชีวิตร่อนเร่กับชนเผ่าเร่ร่อน มองโกเลีย 2015

    VODKA : Happy water for fun people

  • วิ่ง กิน เที่ยว : 48 ชั่วโมงที่ปีนัง (ตอนจบ)

    + วันที่ 2  วิ่งข้ามสะพานปีนัง – ชม Street Art

    ประมาณตีห้าครึ่ง ภาระกิจแรกคือการวิ่งของเราก็เสร็จสมบูรณ์ตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง นี่เป็นครั้งแรกที่คนขี้เกียจจอมตื่นสายอย่างฉันต้องออกมาวิ่งในเวลาแบบนี้ แต่ก็รู้สึกสดชื่นสบายดี อาจจะเพราะฝนที่ตกลงมาเมื่อคืนก็เป็นได้

    เราเดินออกจากงานเพื่อกลับมาอาบน้ำและนอนต่อ สวนทางกลับอีกกลุ่มที่เดินเข้ามาในงานเพื่อวิ่งมินิมาราธอนซึ่งกำหนดออกสตาร์ทเวลา 6 โมงเช้า แล้วเรียกแท็กซี่กลับโรงแรมมาถึงพอดีกับเวลาอาหารเช้าพอดี

    10 โมงกว่า เราเริ่มออกเดินสำรวจเมืองเก่าตามแผนที่ที่ได้มาจากโรงแรม ในแผนที่จะแสดงตำแหน่งของรูปวาดอาร์ตสวยๆ ขึ้นชื่อของเมืองว่าอยู่ตรงตำแหน่งไหน ที่จริงรูปวาดต่างๆ มีมากกว่าที่แสดงในแผนที่ และเมื่อไปถึงตำแหน่งที่แผนที่ระบุก็ยังต้องคอยมองหาตามมุม ตามหลืบ มองซ้าย ขวา ล่าง บน บางรูปกลับไปซ่อนตัวอยู่ในร้านค้า ร้านกาแฟ ร้านอาหาร หรือบางรูปอยู่ตรงประตูที่ถูกปิดไว้เมื่อร้านเปิด จะเห็นได้ก็ต่อเมื่อร้านปิด หรือมาแต่เช้าหน่อยตอนร้านยังไม่เปิด คล้ายๆจะบอกว่าอยากเห็นก็ตื่นเช้าหน่อย :)
    (เพิ่มเติม…)