Nim Journey

A Legend of Travel

  • ค่ำคืนที่กรุงเทพฯ ผ่านพ้นไปไม่นาน ฉันก็มาถึงประเทศจอร์แดนเสียแล้ว เที่ยวบินของสายการบินรอยัลจอร์ดาเนียนพาฉันมาถึงสนามบินควีนอเลีย (Queen Alia International Airport) ก่อนเวลาสักเล็กน้อย ความหนาวเย็นยามตีห้าของจอร์แดนต้อนรับพวกเราทันทีเมื่อออกจากเครื่องบิน สนามบินแห่งนี้ตั้งชื่อตามสมเด็จพระราชินีอเลีย พระมเหสีองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนของจอร์แดน และถือเป็นสนามบินใหญ่ที่สุดของประเทศ แม้สนามบินจะไม่ใหญ่มากนัก แต่ก็สะอาดสะอ้าน และการตรวจคนเข้าเมืองผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพราะเราได้ทำวีซ่ามาจากไทยเรียบร้อยแล้ว

    (เพิ่มเติม…)
  • ราชอาณาจักรฮัชไมต์แห่งจอร์แดน ดินแดนแห่งประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่ผสมผสานระหว่างอดีตกับปัจจุบันอย่างลงตัว จอร์แดนเป็นประเทศขนาดกลางในตะวันออกกลาง มีประชากรราว 6.4 ล้านคน แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 12 เขต แต่ละเขตมีศูนย์กลางบริหารของตนเอง ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม ซึ่งเป็นศูนย์กลางของวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของพวกเขา

    (เพิ่มเติม…)
  • เมื่อวันที่ 3-12 ธันวาคม 2011  เราได้ออกเดินทางสู่ดินแดนที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ทางธรรมชาติและประวัติศาสตร์ของจอร์แดน ประสบการณ์หลากหลายรอเราอยู่ ตั้งแต่การลอยตัวในทะเลสาบน้ำเค็มอันเลื่องชื่อ เดดซี ที่ไม่ว่าคุณจะพยายามดำน้ำลงไปเท่าไร ร่างกายก็จะถูกพยุงขึ้นมาเสมอ เป็นปรากฏการณ์ที่ต้องมาสัมผัสด้วยตัวเองสักครั้งในชีวิต

    (เพิ่มเติม…)
  • รถ 4WD ของพวกเราพุ่งทะยานขึ้นไปตามเส้นทางลดเลี้ยวคดเคี้ยวของขุนเขา เป้าหมายคือไปให้ทันก่อนที่ความมืดจะโรยตัวลงยังเบสแคมป์ของหิมาลัย หัวใจของทุกคนในรถเต้นแรง เราลุ้นสุดตัวว่าจะได้เห็นแสงสุดท้ายของวันก่อนที่มันจะเลือนหายไปหรือไม่

    จากระยะไกล เราเห็นยอดเขาเอเวอเรสต์ หรือที่ชาวทิเบตเรียกกันว่า “โชโมลังมา” (Qomolangma) ตั้งตระหง่าน ท่ามกลางท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ สำหรับนักเดินทางธรรมดาเช่นเรา โอกาสที่จะได้มายืนอยู่ตรงนี้อาจมีเพียงครั้งเดียวในชีวิต ไม่มีแรงพอสำหรับการเทรคกิ้งระยะทางหลายสิบกิโลเมตรเพื่อเข้าใกล้ยอดเขามากขึ้น ดังนั้น การได้มายืนในจุดที่ใกล้ที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ก็นับเป็นความสำเร็จอย่างหนึ่งแล้ว

    (เพิ่มเติม…)
  • เสียงสะบัดของธงมนตราสีสันสดใส—แดง เหลือง เขียว ขาว และน้ำเงิน—พลิ้วไหวไปตามสายลม ฉันเคยผ่านเส้นทางที่มีธงเหล่านี้พาดผ่านมาแล้วหลายครั้ง ครั้งแรกฉันเพียงแค่เหลือบมองอย่างสงสัย ได้ยินเพื่อนร่วมทางพูดขึ้นว่า “ธงมนตราทิเบต แสดงว่าเราอยู่ในดินแดนของชาวทิเบต” คำพูดนั้นจุดประกายให้ฉันตั้งคำถาม ธงเหล่านี้มีความหมายอย่างไร? ทำไมต้องพาดอยู่ตามเส้นทางภูเขา? และทำไมชาวทิเบตจึงมีวัฒนธรรมที่ดูแตกต่างและโดดเด่นเช่นนี้?

    (เพิ่มเติม…)