เดินออกมาหาร้านอาหารตอนเย็นใกล้ที่พัก วันนี้มีพายุทรายคนเลยเงียบเหงาไม่ค่อยคึกคัก เราเดินเลือกร้านที่เปิดเหมือนปิด เพราะแต่ละร้านปิดประตูหลบฝุ่นทรายเข้าร้าน
พวกเรายืนด้อมๆ มองๆ หาร้าน พอซักพักก็มีคนในร้านออกมาเรียก พอเห็นเรายังลังเล ก็เลยส่งขนมปังให้เราชิม ปรากฎว่าขนมปังอร่อยมาก เราเลยเดินเข้าร้านตามขนมปังชิ้นนั้น เพราะเธอบอกว่ามีในร้านอีกเยอะ เข้ามากินเลย ฟรีๆๆๆ
Nim Journey
A Legend of Travel


-

-

การเดินทางด้วยรถไฟ fast train (K367) จากซีอานใช้เวลา22 ชั่วโมง ระยะทาง 1700 กว่ากิโลเมตร แล้วมาเจอพายุทรายที่เมืองตุนหวง ทำให้ฉันพอจะรู้สึกได้ถึงบรรยากาศการเดินทางเมื่อหลายพันปีก่อนขึ้นมาบ้างแม้รถไฟจะช่วยร่นระยะเวลาจากหลายสิบวันของการเดินทางด้วยอูฐ ม้า หรือแม้แต่การเดินเท้าในยุคก่อน
สองข้างทางบนทางรถไฟมีความเวิ้งว้าง ตัดผ่านทะเลทรายโกบีกว้างใหญ่ แต่พ่อค้า นักเดินทางและพระผู้เผยแพร่ศาสนายุคก่อนไม่มีโอกาสได้เห็นทุ่งกังหันลมที่ผุดขึ้นมาจากความคิดสร้างสรรค์ใช้ประโยชน์จากลมของคนยุคใหม่ และคงยืนมองด้วยความตกตะลึงถ้าได้เห็นทางรถไฟที่แล่นผ่านความเวิ้งว้างด้วยความเร็วทะลุภูเขาหลายลูกที่ถูกเจาะเป็นอุโมงค์เพื่อย่นระยะเวลาการเดินทางข้ามเทือกเขา
(เพิ่มเติม…) -

Niu Nai Lao Zao เป็นซุปนมแพะผสมน้ำข้าวหมัก ต้มร้อนๆใส่ธัญพืช พวกงาขาว งาดำ ข้าวโพด ลูกเกด และไข่ รสชาติดี ไม่หวานมาก เพราะมีน้ำข้าวหมักผสม
คนขายส่วนใหญ่จะเป็นชายมุสลิมสูงอายุ มีเครายาวแบบแพะแทบทุกร้าน ทีแรกตกใจ เห็นยืนขายอยู่ร้านที่ผ่านมา ไหงมาโผล่ตรงนี้เร็วจริง
เราทานซุปชนิดนี้กันที่ตลาด Zhengning Lu Night Market ที่เมืองหลันโจว (Lanzhou) ถ้ามีโอกาสไปเมืองนี้ควรไปตั้งแต่ประมาณ 6 โมงเย็น

ขอถ่ายรูปกับคนขายใจดี ราคาขายถ้วยละ 10 หยวน ชมชิมอาหารที่ตลาด Zhengning Road Night Market เมืองหลานโจว
-

สมัยก่อนทำเป็นแพเพื่อใช้ส่งของ ขนของล่องแม่น้ำเหลือง ทำจากหนังแกะทั้งตัวที่เอาเนื้อ เครื่องในออกไปทำอาหารแล้ว เหลือหนังส่วนนอก อัดลมเข้าไป แล้วเอามาต่อกันเป็นแพ
ตอนนี้ใช้สำหรับนักท่องเที่ยวเล่น rafting ล่องแม่น้ำเหลืองที่ทางน้ำไหลเชี่ยวไปยืนชม ยืนสัมผัสใกล้ๆ ยังได้กลิ่นแกะอยู่เลย
-

คนจีนยุคนี้ไม่ว่ารุ่นไหน Genไหน ต้องใช้ smartphone ได้กันทุกคน ชีวิตทุกคนแม้ไกลถึงชายแดน สุดฟ้าทะเลทรายโดดเดี่ยว ขึ้นกับเทคโนโลยี จึงเป็นเหตุให้ 4G ในจีนตอนนี้ครอบคลุมเกือบทั่วประเทศ
แต่ความง่ายของการสื่อสาร ที่แม้จะคุยกันไม่รู้เรื่องก็ยังเป็น การหันหน้ามาคุยกัน ออกท่า ออกทาง แทนที่จะใช้ app แปลภาษา
แต่บางทีก็งงว่า ลุงคิดได้ไงว่าฟังไม่ออก แล้วจะอ่านออก เมื่อลุงก้มลงเอาเศษไม้มาเขียนภาษาจีนบนพื้นดินให้อ่าน … งงไปกันใหญ่



