แม่น้ำอิระวดีเป็นแม่น้ำสายยาวที่สุดของพม่า มีต้นกำเนิดมาจากภูเขาในรัฐกะฉิ่น ทางตอนเหนือสุดของพม่าไหลผ่านใจกลางประเทศไปออกสู่ทะเลอันดามันใกล้เมืองย่างกุ้ง ระยะทางรวม 2,170 กิโลเมตร เป็นเส้นทางสัญจรระหว่างเมืองที่มีความสำคัญ นักท่องเที่ยวบางคนนิยมล่องเรือจากพุกาม-มัณฑะเลย์ซึ่งใช้เวลาประมาณ 10 ชั่วโมง ได้ชมทิวทัศน์ระหว่างทางที่งดงาม ชมบ้านกึ่งแพของชาวประมงพม่า
(เพิ่มเติม…)Nim Journey
A Legend of Travel
-
-
ถึงแม้จะมีสายการบินที่บินตรงจากไทยไปมัณฑะเลย์ แต่ดูเหมือนในแผนการเดินทางของคนไทยส่วนใหญ่แล้ว ยังวางมัณฑะเลย์ไว้เป็นเพียงแค่เมืองทางผ่าน หรือจุดไปกลับ โดยให้วันเวลากับที่นี่เพียงแค่ 1 วัน หรือ วันครึ่งเท่านั้น ทั้งที่ในมัณฑะเลย์ และเมืองรอบๆใกล้เคียงมีสิ่งที่น่าสนใจให้ค้นหา และทำความรู้จักหลายแห่ง อ่าน เรื่องน่ารู้เพื่อการเดินทางในมัณฑะเลย์
(เพิ่มเติม…) -
เดือนธันวาคม เริ่มเข้าสู่ low season ของเส้นทางเดินเขาในเนปาล รวมทั้งเส้น Langtang ที่เพิ่งไปเดินมา
(เพิ่มเติม…)
แต่ไกด์บอกว่าถึงจะ low season แต่ก็เป็นช่วงที่ชาวเนปาลที่ออกมาเดินเขาอยู่ ซึ่งระหว่างทางก็จะได้พบกับเด็กวัยรุ่นหลายกลุ่มที่มาเดินเส้นทางนี้ -
ไม่ค่อยได้ดูโชว์บ่อยนัก ที่เนปาลยิ่งเป็นครั้งแรก
Tharu Cultural Program เป็นโชว์เต้นง่ายๆ เคาะกลองตีไม้ฉิ่งฉาบไม่หรูหรา นักท่องเที่ยวคงไปดูตามโปรแกรมที่จัดให้แบบเรา
เราเข้าไปเลือกแถวนั่งต่อแถวที่ว่างต่อมา คิดกันว่าดูไปสักชั่วโมง การเต้นน่าจะธรรมดาๆ อย่างน้อยก็เห็นวิถีเสียงเพลงของคนท้องถิ่นที่แตกต่างไป แต่งงก็ตรงคนท้องถิ่นเข้ามาดูกันพอควร แถมมาทีหลังก็แทรกๆเข้าตามที่ว่างข้างหน้า ซึ่งนั่งกันอย่างหลวมๆ
แบบว่าสนใจ อยากดูกันเหลือเกินการเต้นเริ่มด้วยท่ารำแบบกระบี่กระบอง แนวสู้กันเบาๆ ไม้กระบองนี่ฉันเห็นไกด์และชาวบ้านแถบนี้มักพกพาเวลาเข้าป่า เค้าว่าเอาไว้ป้องกันตัวเผื่อเจอสัตว์ป่า แล้วก็เป็นระบำที่ผู้หญิงมาเต้นรำไปรอบๆ ดูไปคล้ายๆเซิ้งของไทย แต่ฉันว่าของไทยสนุกกว่า บางทีเราคงยังไม่ชินด้วยแหละ ที่ชอบที่สุดเป็นระบำนกยูง มองดูแล้วคนเต้นคงลำบากน่าดูภายใต้ชุดต้องย่อ หรือก้มตัวตลอดเวลา มีจังหวะรำแพนหางให้ตื่นใจ นับว่าเข้าใจทำไม่น้อย คนดูก็คว้ามือถือมาถ่ายกันใหญ่ ฉันเริ่มคิดว่าการแสดงนี้ก็มีอะไรที่น่าดูเหมือนกัน อย่างน้อยก็ดูได้จนจบโดยไม่ง่วงคาการแสดงไป
ระบำนกยูง โชว์สุดท้าย คนเต้นมีการเชิญชวนขึ้นไปเต้นด้วยกัน เรายังคิดใคร้จะขึ้นไปเต้นวะ
ไม่น่าเชื่อ แป๊บเดียว วิ่งขึ้นไปต่อแถวเต้นบนเวทีเต็มเลย
คนเนปาลรักการเต้นกระมัง 
ปล. ไกด์บอกว่าชาว Tharu ที่อาศัยใกล้อุทยานแห่งชาติจิตวัน เป็นกลุ่มคนที่ย้ายมาจากอินเดีย แถบราชาสถาน
-
ช่วงเดือนธันวาคม กำลังเข้าสู่ low season การท่องเที่ยวของเนปาล ลงจากเครื่องมาเมื่อวาน คนต่อคิวทำวีซ่าจึงไม่มากมายจนไม่มีระเบียบแบบที่เคยมาเดือนเมษายน
สำหรับคนที่มาขอวีซ่า on arrival มีเอกสารให้กรอก 2 ใบ คือใบคำขอวีซ่า และใบ immigration (ใบเล็ก)
ฉันลงมากลุ่มแรกๆ ก็ไปต่อคิวเพื่อจ่ายเงินก่อน แค่แจ้งว่ากี่วันพร้อมทั้งยื่นเอกสารที่กรอกของวีซ่า ซึ่งมีให้ที่โต๊ะข้างๆหน้าต่างหรือขอจากแอร์โฮสเตสบนเครื่องก็มีแจกให้เจ้าหน้าที่บอกจำนวนเงิน เราจ่ายเงินแล้วรอใบเสร็จ จะได้ ใบเสร็จรับเงิน 2 ใบ และเอกสารที่กรอกคืนมาก่อน
ที่นี่รับเงินต่างชาติเกือบทุกสกุล แต่ที่แน่ๆไม่รับเงินเนปาลรูปี
คิวตรงนี้คือคิวจ่ายเงิน แจ้งจำนวนวันที่ต้องการทำ แล้วจ่ายเงินจะได้รับใบเสร็จ2 ใบ แล้วมาต่อแถว immigration แถว 15/30 วัน หรือถ้าขอ 90 วัน จะมีแถวพิเศษอีกแถว ดูแถวให้ถูกต้อง มิฉะนั้นอาจจะ (ย้ำว่าแค่อาจจะ เอาแน่นอนไม่ได้เลย) โดนไล่ไปแถวที่ถูกต้อง ให้ยื่นเอกสารทั้งหมดอีกทีเพื่อติดวีซ่าตรงนี้ ที่จ่ายเงินเมื่อครู่ไม่ใช่ออกวีซ่าค่ะแค่รับเงิน
สรุปเอกสารที่ยื่นตรง immigration มีดังนี้
• ใบเสร็จรับเงิน
• ใบกรอกขอวีซ่า
• ใบ immigration
• รูปถ่าย 1 ใบ
จนท. จะติดตราวีซ่าและปั้มเข้าเมืองพร้อมกัน เป็นอันเสร็จออกไปรับกระเป๋าได้
หลายคนนึกว่าจ่ายเงินคือได้วีซ่า ไม่ได้กรอกเอกสาร ต้องไปกรอกแล้วเข้าคิวใหม่กันหลายคน
Nim Journey 