ตื่นเช้ามาพร้อมความรู้สึกที่ไม่ต่างจากเมื่อวานเท่าไหร่ คือยังเบื่ออาหารอยู่ดี แต่ร่างกายที่ต้องใช้พลังงานมากบนเส้นทางที่สูงขึ้นทุกวัน ก็ทำให้ต้องฝืนวางแผนจัดสรรมื้อกินให้อยู่ในจุดที่ “พอกลืนลงได้” มากกว่าจะ “อยากกิน”
มื้อเช้า วันนี้เบสิกสุด ๆ — ข้าวไข่ดาว ธรรมดาแต่ปลอดภัยกับกระเพาะ
กลางวัน อาศัยพลังจากมาม่าเกาหลีเผ็ด ๆ ที่หาได้ไม่ยากตามทีเฮ้าส์ระหว่างทาง พอจะช่วยกระตุ้นให้รู้สึกอยากอาหารขึ้นมาหน่อย
เย็น ยังคิดไม่ออก เดินคิดวนไปมาว่าจะกินอะไรดีระหว่างทาง สุดท้ายก็ยังไม่มีคำตอบ










