Nim Journey

A Legend of Travel

  • Mera ไม่พีค – วันแรกที่หนักกว่าคาด

    ขอเริ่มนับการเดินเทรคตั้งแต่ยังไม่ทันเหยียบเท้าขึ้นเขาเลยด้วยซ้ำ โดยเรานั่งรถตู้คันเล็กจากกาฐมาณฑุออกมาตั้งแต่ตีสอง ฝ่าความมืดกับถนนที่คดเคี้ยวไปเรื่อย จนกระทั่งมาถึงราเมนชัปราวหกโมงครึ่งตอนเช้าตรู่

    จำได้ว่าครั้งก่อนที่เคยมาเส้นทางนี้เมื่อปี 2018 ถนนช่วงท้ายก่อนถึงราเมนชัปยังเต็มไปด้วยหลุมบ่อ แต่ครั้งนี้ดีขึ้นกว่ามาก ถนนเรียบลัดเลาะไปตามไหล่เขา คนขับก็ขับดีจนเราต้องให้ทิปไปหนึ่งพันรูปีอย่างเต็มใจ

    แต่คิดไงก็ไม่เข้าใจว่าทำไมการเดินทางไปลุกลากลายเป็นมาลงตัวแบบนี้ไปได้ หลังการปรับปรุงสนามบินตรีภูวัณในช่วงปี 2017-2018 จากเดิมบินตรงมาลุกลาใช้เวลา 30 นาที เป็นนั่งรถ 4-5 ชม. แล้วต่อขึ้นเครื่องอีก 20 นาทีแทน

    (เพิ่มเติม…)
  • รู้จักชาวมาลากาซี (มาดากัสการ์) ผ่านจานข้าว

    “Tsy sakafo raha tsy misy vary” = “ถ้าไม่มีข้าว ก็ไม่เรียกว่าอาหาร”

    คำกล่าวของชาวมาลากาซี แห่งมาดากัสการ์

    มาดากัสการ์เป็นหนึ่งในประเทศที่ กินข้าวต่อหัวมากที่สุดในโลก ตามข้อมูลบอกว่ามากกว่าคนไทยด้วย

    เป็นเรื่องน่าประหลาดใจ สำหรับเกาะที่อยู่ใกล้กับทวีปแอฟริกา แต่วิถีชีวิต และความเชื่อหลายอย่างของผู้คนที่นี่กลับเชื่อมโยงคนเอเชียอย่างคาดไม่ถึง

    (เพิ่มเติม…)
  • Antananrivo เมืองหลวงมาดากัสการ์

    มาถึงมาดากัสการ์แล้ว ประเทศนี้มีเมืองหลวงชื่อยาวว่า “Antananarivo”

    แต่สามารถเรียกสั้นๆว่า Tana ซึ่งแปลว่า เมือง

    ชื่อ Antananarivo เป็นภาษามาลากาซีของมาดากัสการ์

    (เพิ่มเติม…)
  • ทำไม “ลีเมอร์” จึงมีเฉพาะที่มาดากัสการ์

    หากพูดถึงเกาะมาดากัสการ์ หนึ่งในภาพจำที่โดดเด่นที่สุดคือ “ลีเมอร์” — สัตว์หน้าตาน่ารัก ดวงตากลมโต และเป็นสัญลักษณ์ของเกาะแห่งนี้
    แต่รู้ไหมว่า… ทั้งโลกมีลีเมอร์อยู่แค่ที่นี่ที่เดียว

    เกาะมาดากัสการ์แยกออกจากแผ่นดินใหญ่มาเกือบ 90 ล้านปี ทำให้ธรรมชาติเกาะแห่งนี้วิวัฒนาการอย่างโดดเดี่ยว
    บรรพบุรุษของลีเมอร์เชื่อว่าลอยมากับ “แพไม้ธรรมชาติ” จากแอฟริกา เมื่อราว 50–60 ล้านปีก่อน
    เมื่อมาถึงแล้วไม่มีลิงหรือสัตว์นักล่าอื่น ๆ แข่งด้วย พวกมันจึงค่อย ๆ วิวัฒนาการเป็นลีเมอร์หลากหลายชนิดมากกว่า 100 สายพันธุ์ที่เราพบในปัจจุบัน

    🌍 ลีเมอร์จึงเป็นเหมือน “เสียงสะท้อนจากอดีต” ของโลกยุคดึกดำบรรพ์
    และมาดากัสการ์คือพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติที่ยังมีชีวิตอยู่

    (เพิ่มเติม…)
  • หอกลอง หอระฆัง และกำแพงเมืองโบราณ ซีอาน

    ถึงแม้จะมาซีอานเป็นครั้งที่ 3 แล้ว แต่ครั้งนี้นับได้ว่ามีโอกาสใช้เวลาในซีอานมากกว่าทุกครั้ง ที่พักที่เลือกก็อยู่ใกล้หอระฆัง การเดินทางค่อนข้างสะดวก มีเวลาทำความรู้จักสิ่งก่อสร้างโบราณ ที่มีมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิงในอดึต ท่ามกลางผู้คนก็เปลี่ยนไปจาก 2 ครั้งก่อน

    ด้วยกระแสโซเชียล หอระฆังที่เคยมาเยือนแบบเงียบเหงาในยามค่ำคืน เปลี่ยนเป็นความครึกครื้น มีวัยรุ่นหนุ่มสาวแต่งชุดฮั่นฝู มาถ่ายรูปทุกหัวมุมถนน เดินไปมาจนฉันเอง ยังสงสัยกว่า “พวกเขาหลงยุคมาในปัจจุบัน หรือฉันหลงยุคใปในอดีตกันแน่” แต่ก็สร้างสีสันให้เมืองซีอาน มีความสนุกสนานตลอดทั้งวัน

    (เพิ่มเติม…)