A Legend of Travel
วันสุดท้ายที่นูกุส ฉันตื่นขึ้นมาเวลาเดิม หลังจากหลับสนิทตลอดคืนด้วยฤทธิ์ทิฟฟี่สองเม็ด แต่ยังรู้สึกปวดหัวหนึบๆ จากลมแรงและแดดที่แผดเผาเมื่อวาน
อาหารเช้ายังเหมือนเดิม กินมา 3 วัน กำลังพอดีเกือบเริ่มเบื่อแล้ว แต่ก็เข้าใจว่ามื้อเช้าสำคัญ โดยเฉพาะเมื่อเที่ยวคนเดียว ไม่รู้ว่ามื้อต่อไปจะได้กินเมื่อไหร่
วันนี้โรงแรมเปลี่ยนพนักงานต้อนรับเป็นหนุ่มหน้าใหม่ ดูพูดมากกว่าคนก่อนที่เงียบขรึมและเรียบร้อยดี ฉันเคลียร์ค่าห้องโดยจ่ายเป็นเงินซอม ส่วนค่าทัวร์สามารถจ่ายเป็นดอลลาร์ได้—อะไรของเขากันเนี่ย?
(เพิ่มเติม…)
เส้นขอบฟ้าทอดยาวไร้สิ้นสุด เหนือผืนทะเลทราย Aralkum ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นมหาสมุทรน้ำเค็มอันกว้างใหญ่ ทุกสิ่งรอบตัวเงียบงัน มีเพียงสายลมพัดพาฝุ่นทรายเค็มกระจายไปทั่วบริเวณ อารัลกุม—ทะเลทรายที่เกิดจากการสูญหายของทะเลอารัล เป็นอนุสรณ์แห่งความผิดพลาดของมนุษย์ ที่แทรกแซงธรรมชาติด้วยความประมาท
(เพิ่มเติม…)
การเดินทางครั้งนี้พาฉันมายัง Nukus เมืองที่อยู่ไกลสุดขอบของอุซเบกิสถาน เมืองที่ดูเงียบสงบแต่กลับเต็มไปด้วยเสน่ห์ของประวัติศาสตร์ ศิลปะ และผู้คนที่เป็นมิตร ถึงแม้ Nukus จะไม่ได้อยู่ในเส้นทางยอดนิยมของนักเดินทางทั่วไป แต่ฉันกลับรู้สึกว่าที่นี่มีอะไรบางอย่างที่ทำให้ต้องมาค้นหา และในที่สุดก็ได้พบว่าการเดินทางครั้งนี้มีค่ากว่าที่คิด
(เพิ่มเติม…)
เริ่มต้นวันด้วยอาหารเช้าที่โรงแรม ก่อนจัดกระเป๋าใส่โน้ตบุ๊กลงเป้ใบใหญ่ ฝากสัมภาระไว้กับโรงแรม แล้วออกมายืนมองซ้ายขวาหาทางไปสถานีเมโทร โชคดีที่คุณลุงแท็กซี่หน้าโรงแรมช่วยชี้ทางให้—สถานี Amir Timur อยู่ถัดไปเพียงนิดเดียว
(เพิ่มเติม…)
การผ่าน ตม.นั้นราบรื่นดี แต่การเดินทางครั้งนี้ยังเริ่มต้นด้วยอุปสรรคเล็ก ๆ น้อย ๆ ตั้งแต่ที่สนามบิน เครื่องแลกเงินเสีย ห้องแลกเงินปิด โชคยังดีที่ร้านขายซิมการ์ดเปิดให้บริการและยินดีรับบัตรเครดิต มีให้เลือกสองค่ายคือ Ucell และ Beeline ได้ข้อมูลมาว่า Ucell สัญญาณดีกว่า จึงเลือกค่ายนี้
เมื่อได้ซิมและเบอร์โทรแล้ว ขั้นต่อไปคือลงทะเบียนเพื่อเรียกรถผ่าน Yandex Go แต่กลับไม่สามารถผูกบัตรเครดิตเพื่อจ่ายค่าโดยสารได้ เพราะไม่มีเงินสกุล Som ในระบบ เมื่อล้มเหลวทางดิจิทัล ก็ต้องกลับสู่แนวทางดั้งเดิม—เดินออกไปเจรจากับแท็กซี่เอง
(เพิ่มเติม…)
Nim Journey 