หนึ่งในความทรงจำที่หอมกรุ่นไม่แพ้กลิ่นข้าวในกระทะร้อน ๆ ก็คือการได้ลิ้มลอง พิลาฟ (Plov) หรือที่บางคนเรียกว่า ออช (Osh) ซึ่งถือเป็นอาหารประจำชาติของอุซเบกิสถาน ไม่ว่าเราจะเดินทางผ่านเมืองหลวงอย่างทาชเคนท์ เมืองเก่าแก่แสนคลาสสิกอย่างบุคคารา หรือซามาร์คันด์ที่เต็มไปด้วยมนต์เสน่ห์ของเส้นทางสายไหม… Plov ก็ปรากฏอยู่แทบทุกมื้อของผู้คนที่นี่
(เพิ่มเติม…)Nim Journey
A Legend of Travel
-
-
วันสุดท้ายที่นูกุส ฉันตื่นขึ้นมาเวลาเดิม หลังจากหลับสนิทตลอดคืนด้วยฤทธิ์ทิฟฟี่สองเม็ด แต่ยังรู้สึกปวดหัวหนึบๆ จากลมแรงและแดดที่แผดเผาเมื่อวาน
อาหารเช้ายังเหมือนเดิม กินมา 3 วัน กำลังพอดีเกือบเริ่มเบื่อแล้ว แต่ก็เข้าใจว่ามื้อเช้าสำคัญ โดยเฉพาะเมื่อเที่ยวคนเดียว ไม่รู้ว่ามื้อต่อไปจะได้กินเมื่อไหร่
วันนี้โรงแรมเปลี่ยนพนักงานต้อนรับเป็นหนุ่มหน้าใหม่ ดูพูดมากกว่าคนก่อนที่เงียบขรึมและเรียบร้อยดี ฉันเคลียร์ค่าห้องโดยจ่ายเป็นเงินซอม ส่วนค่าทัวร์สามารถจ่ายเป็นดอลลาร์ได้—อะไรของเขากันเนี่ย?
(เพิ่มเติม…) -
เส้นขอบฟ้าทอดยาวไร้สิ้นสุด เหนือผืนทะเลทราย Aralkum ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นมหาสมุทรน้ำเค็มอันกว้างใหญ่ ทุกสิ่งรอบตัวเงียบงัน มีเพียงสายลมพัดพาฝุ่นทรายเค็มกระจายไปทั่วบริเวณ อารัลกุม—ทะเลทรายที่เกิดจากการสูญหายของทะเลอารัล เป็นอนุสรณ์แห่งความผิดพลาดของมนุษย์ ที่แทรกแซงธรรมชาติด้วยความประมาท
(เพิ่มเติม…) -
การเดินทางครั้งนี้พาฉันมายัง Nukus เมืองที่อยู่ไกลสุดขอบของอุซเบกิสถาน เมืองที่ดูเงียบสงบแต่กลับเต็มไปด้วยเสน่ห์ของประวัติศาสตร์ ศิลปะ และผู้คนที่เป็นมิตร ถึงแม้ Nukus จะไม่ได้อยู่ในเส้นทางยอดนิยมของนักเดินทางทั่วไป แต่ฉันกลับรู้สึกว่าที่นี่มีอะไรบางอย่างที่ทำให้ต้องมาค้นหา และในที่สุดก็ได้พบว่าการเดินทางครั้งนี้มีค่ากว่าที่คิด
(เพิ่มเติม…) -
เริ่มต้นวันด้วยอาหารเช้าที่โรงแรม ก่อนจัดกระเป๋าใส่โน้ตบุ๊กลงเป้ใบใหญ่ ฝากสัมภาระไว้กับโรงแรม แล้วออกมายืนมองซ้ายขวาหาทางไปสถานีเมโทร โชคดีที่คุณลุงแท็กซี่หน้าโรงแรมช่วยชี้ทางให้—สถานี Amir Timur อยู่ถัดไปเพียงนิดเดียว
(เพิ่มเติม…)
Nim Journey 