Nim Journey

18/4/2019 Khangjuma – Pangboche

ตอนเช้ามักจะอากาศสดใส แม้เมื่อคืนจะผ่านฝนตกหนักมาทั้งคืนจนทำให้คนเดินทางอย่างเราได้วิตกกังวลว่าฝนจะไม่หยุดตกตลอดทั้งวัน จนเป็นอุปสรรคในการเดิน แต่ทุกอย่างก็เป็นเหมือนทุกวันคือเราได้เช้าที่สดใสเสมอ เพียงแต่อากาศในตอนเช้าจะหนาวเย็นนิดหน่อย

อากาศยามเช้าเย็นสดชื่นฉันต้องเอาเสื้อDownกันหนาวออกมาใส่เพื่อความอบอุ่นให้ร่างกายแต่พอเดินไปได้สักพัก เมื่อแดดออก ก็นำความร้อน มาให้ได้เหงื่อไหลใคลย้อย การเตรียมตัวที่ดี และพร้อมเสมอสำหรับการที่ต้องมุ่งหน้าเดินผ่านหลายหมู่บ้าน ผ่านป่า ผ่านทิวเขา ในกลางแจ้งที่เราต้องเผชิญทุกสภาพอากาศจึงเป็นเรื่องสำคัญ จึงต้องมีเป้ระหว่างวัน (Day Bag) สะพายใส่ของใช้ที่จำเป็นเช่น เสื้อกันฝน กันลม น้ำดื่ม หมวก ครีมกันแดด การใส่เสื้อผ้าแบบหลายชั้นช่วยได้เมื่อสภาพอากาศเปลี่ยนแปลง ตอนเช้าเดินออกมาเราใส่ชุดเต็มที่กันหนาว เพื่อให้ร่างกายอบอุ่น แต่่เมื่อเจอแดดแรง ก็ค่อยถอดเสื้อกันหนาวตัวนอกออก แล้วเก็บเข้าเป้สะพาย ขนาดของเป้ จึงควรมีความพร้อมที่จะใส่ทุกสิ่งได้

ฉันใช้เป้ขนาด 40 ลิตร ซึ่งคิดว่าเหมาะสำหรับการเดินเทรค ด้วยขนาดที่กำลังดีไม่เล็กจนต้องอัดของให้แน่นเกินไปจนกระเป๋า เป็นขนาดกำลังดีสำหรับการเดินเทรคระดับความสูงไม่เกิน 5000 ม. ใส่เสื้อกันหนาวตัวใหญ่ได้ โดยไม่ต้องมาคอยพับเก็บเข้าถุง เพราะบางทีเราก็ต้องการความเร็ว และไม่ต้องปราณีตมากนักในการเก็บของใส่กระเป๋าระหว่างเดิน
แต่เราพบว่าขนาดนี้ไม่เพียงพอสำหรับการขึ้นยอด ซึ่งจะต้องหอบอุปกรณ์หลายชิ้นเพื่อไปเปลี่ยนด้านบน เนื่องจากสภาพพื้นที่แตกต่างในหลายแบบ (คลิปหลังๆ น่าจะได้อธิบายปัญหาได้ค่ะ)

ระหว่างการเดินในเส้นทางนี้ช่วงแรกเดินจากคังจูมา (Khangjuma) 3600 ม. ขึ้นไปเตงโบเช (Tengboche) 3880 ม. ทางชันมาก ควรเติมพลังงาน อาหารให้พร้อม นอกเหนือไปจากทำใจเย็นๆ ค่อยๆเดิน โดยไม่เร่งรีบ พลังงานเป็นเรื่องสำคัญ เพราะการเดินขึ้นเขาต้องใช้พลังงานมาก และหมดไปเร็ว ซึ่งเป็นฉันเองที่แทบยกขาไม่ขึ้นเพราะหมดแรงจนต้องร้องขอแวะทานขนมกันก่อน ขณะเดียวกันเริ่มขึ้นที่สูง ต้องพยายามจิบน้ำเรื่อยๆ เพื่อป้องกันอาการ AMS
ที่เตงโบเช่ (Tengboche) เราแวะไหว้พระในวัดที่ใหญ่ที่สุดในคุมบู (Khumbu) และทานอาหารที่ร้านเบเกอรี่วิวสวยที่นั่น

หลังเติมพลังงานที่เตงโบเช่ ฉันค่อยมีแรงเดินต่อ ทางระหว่างนี้ไม่ชันแบบสลับขึ้นเนินไปมา แต่เป็นทางเดินที่ค่อยขึ้นสูงเลียบเขาและมีแม่น้ำใสๆขนาบข้างไปตลอดทาง

วิวระหว่างทางยังสวยลืมหายใจ ยอดเขาหิมะต่างๆเริ่มเสนอหน้าออกมาให้ทำความรู้จักอย่างใกล้ชิด มีบางเวลาที่เล่นซ่อนหาหายเข้ากลีบเมฆให้ยืนมองหา และลุ้นให้โผล่หน้ามาทักทายกันบ่อยๆ ฉันพยายามทำความรู้จักกับยอดเขาต่างๆ วิวระหว่างนี้ยอดอามา ดาบลัม (Ama Dablam) เริ่มเผยยอดสูง แต่เมฆก็คอยปิดบังไม่ให้เห็นตัวตนที่ชัดเจน แต่คนเดินเขาต่างรู้ดีว่ามียอดสูงเด่นยอดนี้ ตระหง่านสวยงามอยู่ข้างหน้า ยังมีต้นไม้ ธารน้ำ ทิวเขา ลมเย็นโชยพัดให้ความสดชื่น อากาศที่ดีตลอดทางย้ำเตือนให้เรารู้ว่า ทำไมเราจึงยอมลำบากมาเดินที่นี่ได้บ่อยๆ

กด subscribe เพื่อติดตามคลิปเพิ่มเติมได้ที่ช่อง YouTube : https://tinyurl.com/y29ckjxb