ท่ามกลางทุ่งหญ้ากว้างสุดลูกหูลูกตาของมองโกเลีย รถแวนรัสเซียสี่คันจอดเรียงกันรอรับพวกเรา หนึ่งคันเป็นรถเสบียงสำหรับบรรทุกข้าวของและอุปกรณ์ที่จำเป็น อีกสามคันเป็นพาหนะหลักสำหรับพาพวกเราลุยเส้นทางที่แทบไม่มีถนนให้เห็น ฉันมองดูเจ้ากระป๋องเหล็กเหล่านี้ด้วยความรู้สึกกึ่งเอ็นดู กึ่งตื่นเต้น รถหน้าตาโบราณคลาสสิกแต่บึกบึนราวกับสร้างมาเพื่อฝ่าฟันทุกสภาพอากาศบนโลก มันทั้งเท่ ทั้งวินเทจ และแน่นอนว่ามันเหมาะเจาะกับทริปมองโกเลียของเราสุดๆ
(เพิ่มเติม…)Nim Journey
A Legend of Travel


-

-

เริ่มต้นการเดินทาง… หรือแค่ปล่อยให้มันพาเราไป
รถแวนรัสเซียสี่คันกำลังตะลุยไปบนทุ่งหญ้ากว้างสุดลูกหูลูกตา ไม่มีถนน ไม่มีเส้นทางที่แน่นอน มีเพียงทิศทางคร่าวๆ ที่ไกด์ของเรา “เดวิด” กำหนดขึ้นในแต่ละวัน วันนี้เขาบอกว่าเราจะไปดู ibex พรุ่งนี้อาจไปทะเลสาบ มะรืนขึ้นเขา แต่ก็ไม่มีอะไรแน่นอน แผนเปลี่ยนแปลงได้เสมอ หลังจากที่พวกเราพบว่าสัตว์ป่าล้มตายบนเส้นทางขึ้นเทือกเขาอัลไตเมื่อสองสามวันก่อน ทางการกลัวว่าจะมีโรคระบาดและไม่อนุญาตให้เราผ่านไป
ในเมื่อเส้นทางเดิมถูกปิด เราก็ปล่อยให้การเดินทางพาเราไปพบกับสิ่งที่ไม่คาดคิดกันดีกว่า พวกเรานั่งคุยกันบนรถ หัวเราะเฮฮา ทุกครั้งที่ไกด์จอด เราก็ลงไปสัมผัสกับสถานที่นั้น ไม่ว่าจะเป็นลำธาร ทุ่งหญ้า หรือทะเลสาบใสแจ๋ว ทุกวันเหมือนเป็นการสำรวจโลกใหม่ โลกที่เราไม่ต้องรีบร้อน ไม่ต้องมีจุดหมายปลายทางที่แน่นอน ขอแค่เปิดใจและปล่อยให้ธรรมชาติทำหน้าที่ของมัน
(เพิ่มเติม…) -

การเดินทางครั้งนี้ พวกเราวางแผนกันมาเป็นปี ด้วยความตั้งใจแน่วแน่ว่าจะไปสัมผัสเทือกเขาอัลไตในมองโกเลียให้ได้ แต่เมื่อเดินทางมาถึง ทุกอย่างกลับต้องเปลี่ยนแปลงไปอย่างกะทันหัน อุทยานแห่งชาติ Tavan Bogd ถูกปิด เนื่องจากเจ้าหน้าที่กังวลเกี่ยวกับเหตุการณ์วัวตายในพื้นที่ ซึ่งอาจนำไปสู่โรคระบาด พวกเราจึงต้องปรับแผนกันใหม่อย่างสิ้นเชิง
แทนที่จะเดินเขาตามที่ตั้งใจไว้ พวกเรากลับกลายเป็นนักเดินทางเร่ร่อนอย่างแท้จริง ขับรถลัดเลาะไปตามทุ่งหญ้าสเต็ปป์อันกว้างใหญ่ มีฉากหลังเป็นขุนเขาสูงเสียดฟ้า ยอดปกคลุมด้วยหิมะ ทะเลสาบน้อยใหญ่กระจายตัวอยู่ทั่วไป ราวกับอยู่ในโลกอีกใบหนึ่ง พวกเราเคลื่อนย้ายที่พักทุกวัน ไม่ต่างจากชนเผ่าเร่ร่อนของมองโกเลีย ต้องเผชิญทั้งอากาศร้อน ลมแรง หนาวเหน็บ ฝนตกโปรยปรายไปจนถึงพายุฝนกระหน่ำหนัก ท้องฟ้าเปลี่ยนจากครึ้มมืดเป็นใสกระจ่างในพริบตา
(เพิ่มเติม…) -

เช้านี้สายฝนโปรยปรายลงมาเบา ๆ คล้ายจะหยอกเย้ากับเรา แต่แล้วไม่นานก็กลายเป็นสายฝนหนักหน่วงที่ดูไม่มีทีท่าว่าจะหยุดง่าย ๆ การเดินทางวันนี้เต็มไปด้วยความเปียกปอน และความท้าทายใหม่ ๆ อย่างการกางเต็นท์กลางฝน
สิ่งที่ดีที่สุดในวันฝนพรำเช่นนี้คือทีมงานที่แสนใจดี พวกเขาจัดการกางเต็นท์ให้เราทั้งหมด โดยไม่ต้องให้เราตากฝนไปช่วย ฉันจึงนั่งรออยู่ในรถ คอยมองเม็ดฝนที่กระทบกระจกและไหลเป็นสาย มันเป็นภาพที่ชวนให้รู้สึกสงบได้อย่างประหลาด
(เพิ่มเติม…) -

ออกจาก เมืองออยกี เราขับรถมุ่งหน้าสู่ เขตทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ ก่อนเข้าไปต้องผ่านจุดคัดกรอง ฆ่าเชื้อทำความสะอาด รถทุกคันต้องลุยแอ่งน้ำยาฆ่าเชื้อ เพื่อล้างล้อกันเชื้อโรคหรือเมล็ดพันธุ์ต่างถิ่น ส่วนพวกเราก็ต้องลงจากรถไปเหยียบถาดน้ำยาฆ่าเชื้อก่อนขึ้นรถใหม่ รู้สึกเหมือนเป็นพิธีกรรมก่อนเข้าสู่โลกอีกใบ
จากนั้นเราก็ลุยทุ่งหญ้ากันยาว ๆ ถนนดินทอดไปไกลสุดสายตา ตัดผ่านเนินเขา สลับกับฝูงวัวและม้าที่เดินเล็มหญ้า ลมเย็น ๆ พัดผ่านตลอดทาง
(เพิ่มเติม…)



