แค่เดินขึ้นยอดเขา 4,095 ม. ยังไม่ท้าทายพอ เราไปท้าทายไต่หน้าผาที่ความสูง 3,500ม. ต่อทันทีหลังจากไปแตะยอดสูงสุด Low’s peak ในขณะที่ต้องทำเวลาอย่างเร่งรีบ และต้องแบ่งแรงอีกส่วนไว้เดินลงเขาชันอีก 6 กม.ทุกด่านที่ต้องผ่านท้าทายพละกำลังและจิตใจ แต่พวกเราก็พิชิตใจตัวเองมาได้แล้ว
เมื่อทางเอเย่นต์แจ้งว่าวันที่เราจะไปเทรค Mt.Kinabalu มีว่างเฉพาะแพ็คเกจที่รวม Via ferrata
ฉันใช้เวลาตัดสินใจไม่นานด้วยความสนใจส่วนตัวที่อยากจะลองมีประสบการณ์ใหม่ กับการไต่หน้าผาและหลังจากหาข้อมูล ดูรูปต่างๆ รวมถึงการรับรองความปลอดภัยของเส้นทางไต่หน้าผาที่บนความสูงที่สุดในโลก
เส้นทางเทรคท่ามกลางป่าฝน และพันธ์ไม้แปลกตา
การพิชิตยอดเขาคือการเดินขึ้นสู่ทางชัน และที่นี่เป็นทางชันชนิดไม่มีทางราบ เต็มไปด้วยขั้นบันได แถมระยะขั้นบันไดก็สูงมากทำให้ต้องก้าวเท้า ยกขาสูงมาก เดินไม่ง่ายเลย และเหนื่อยมาก แม้สองข้างทางจะร่มรื่นเต็มไปด้วยต้นไม้พืชพรรณเขียวชอุ่ม มีลมเย็นเอื่อย อุณหภูมิขณะเดินน่าจะประมาณ 15-20 องศา แต่ก็ทำให้ฉันเดินเหงื่อออกไปตลอดทาง อากาศที่นี่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา แต่โชคดีเป็นของเราที่ฝนตกเพียงแค่เป็นละอองบางๆ แม้ฟ้าจะปิดบ้างในช่วงบ่าย แต่เมื่อขึ้นไปถึงที่พัก ฟ้าก็ใส เปิดเผยให้เห็นความยิ่งใหญ่ของยอดเขาที่สูงสุดของมาเลเซีย
ป่าพุ่มเตี้ยๆ เริ่มปรากฎให้เห็นเมือเดินพ้นกม.ที่ 4 ขึ้นมา มีพันธ์ไม้แปลกๆ ทรงสวย เราต้องทำเวลาเพื่อไปฟังบรีฟเกี่ยวกับการนัดแนะ ซักซ้อมความปลอดภัย การใช้อุปกรณ์ให้ทันก่อนสี่โมงเย็น แม้ทริปนี้แต่ละคนมีประสบการณ์ต่างกันไปทั้งหน้าใหม่ หน้าเก่าในการเทรคกิ้ง แต่ทุกคนแข็งแรงและฟิตเพียงพอในสายตาของฉัน 🤓
ฟ้าไม่เป็นใจบนยอดคินาบาลู
เช้ามืดตีสอง เราตื่นขึ้นมาทานอาหารรองท้องนิดหน่อย แล้วรีบเดินมุ่งหน้าเพื่อชมวิว อาบแสงแรกพระอาทิตย์ในยามเช้าก่อนตีห้าครึ่งฉันดูนาฬิกาเมื่อเดินเข้ามาใกล้ปลายทางที่คนอออยู่หนาแน่น เวลา 5.45 น. ฟ้ายังมืด นึกดีใจว่ามาทัน เพราะฟ้ายังไม่เปิด ไม่ได้คิดสักนิดว่า ฟ้าปิด
“อ้าว” แต่ฉันก็ยังเดินมาเรื่อยๆ จนถึงจุดสูงสุดของยอดคินาบาลูในเช้าวันที่ฟ้าไม่ค่อยเป็นใจนัก แต่ยังดีที่ได้มาถึง อย่างไรก็ตามฉันพบว่าบนยอดคินาบาลูมีความสวยงาม ไม่เหมือนที่ใดที่ฉันเคยไปมา มีเอกลักษณ์และรูปทรงของเขารอบๆที่อัศจรรย์ใจกับการสร้างสรรค์ความงามของธรรมชาติอีกแห่งหนึ่งเลย
ป้ายสูงสุดอยู่ข้างบน และคนเยอะมาก แต่ฉันและเพื่อนอีก 3-4 คนก็ฝ่าผู้คนขึ้นไปจนได้รูปถ่ายกับป้ายมาจนได้ 😎 โยฮันส์ หัวหน้าไกด์มาตามให้เรารีบลงไปก่อนจะไม่ทันเวลานัดเพื่อร่วมกิจกรรมไต่หน้าผา (walk the torq)
เวลา 3 ชั่วโมงทั้งเกร็งขา เกร็งแขนเพื่อดึง ยึดยันตัวเองไว้กับหน้าผา ฟ้าเปิดบ้างเป็นบางระยะ ทำให้เห็นวิวเบื้องล่างในมุมที่สูงหวาดเสียว
Walk the torq กว่าจะจบจากกิจกรรมนี้ได้ สิ่งที่ทำให้ฉันอ่อนล้าที่สุด ไม่ใช่ความหวาดเสียว ความกลัว แต่คือความหิวมากกว่า ก็ตั้งแต่ตีสองจนเที่ยงแทบไม่มีอะไรตกถึงท้องนอกจากน้ำเปล่า
Walk the torq via Ferrata
การเดินไต่หน้าผาบนที่ไต่ผาที่ความสูงที่สุดในโลก
Low’s peak circuit ระยะทางประมาณ 1.2 กม. จุดเริ่มต้นเลยจากจุดชมวิวแถว Low’s peak ที่ความสูง 3776 ม. ใช้เวลาประมาณ 5-6 ชม. Walk the torq ระยะทางสั้นกว่าประมาณ 450 เมตร จุดเริ่มต้นอยู่ใกล้ๆกับ Sayat sayat gate ที่ความสูง 3520 ม. ใช้เวลาประมาณ 2-3 ชม. เราเลือกเส้นใกล้ เพราะฝีมือยังอยู่ขั้นอนุบาล ไม่เคยร่วมกิจกรรมนี้มาก่อน จากที่ดูรูปก็คิดว่าพอไหว คงไม่โหดร้ายมาก แต่เอาเข้าจริง แม้เป็นเส้นทางสั้นๆ แต่ก็ไม่ง่ายเลย เพราะต้องใช้แรงทั้งขา และแขน และสมาธิในการสับ Carabiner ร้อยเชือก แม้อุปกรณ์จะแน่นหนาแต่เราต้องผูกตัวเองเพื่อไปพร้อมๆกับเพื่อน หากพลาดจะไถลไปบนหน้าผาสูงได้
คำเตือน รู้จักตัวเอง ตัดสินใจให้ดีก่อนจะเสื่ยง
สนใจดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ Mountain Torq
ขาขึ้นที่บ่นว่ายากแล้ว ขาลงกลับยิ่งสาหัสกว่า ด้วยทางลงล้วนๆ และความล้าที่มาจากการไปไต่หน้าผา เดินจนแข้งขาพันกันมั่ว
ในที่สุดเราก็มาถึงอุทยานตอนห้าโมงเย็น รับประกาศนียบัตร และความภาคภูมิใจที่พิชิตใจตัวเองได้ในทุกเรื่องบนยอดเขาคินาบาลู แม้จะหมดสภาพไปตามๆกัน
ข้อมูลการเดินเทรค
การเดินทางครั้งนี้เราใช้บริการของ Amazing Borneo Tour มีหลายแพ็คเกจให้เลือก ถ้าสนใจก็สามารถเข้าไปเลือกดูได้ค่ะ ราคาอาจจะสูงกว่าติดต่อจองผ่านอุทยานเอง แต่ก็สะดวกดีนะคะ เค้ามีบริการรับที่สนามบิน และส่งเราไปยังโรงแรมที่พักในวันกลับด้วย ในเรื่องการบริการของเจ้าหน้าที่และไกด์ ก็มีมาตรฐานในขั้นดีมาก
ที่ทำการอุทยานมีบริการรับฝากของ คิดค่าบริการใบละ 12 RM.
Nim Journey 