รุ่งเช้าของวันใหม่ ฉันมองออกไปนอกหน้าต่างรถ เห็นภูเขาสีขาวราวกับปกคลุมไปด้วยหิมะตัดกับแสงอาทิตย์แรกของวัน เบื้องล่าง หมู่บ้านเล็ก ๆ ตั้งเรียงรายอยู่รอบ ๆ เนินเขาหินปูน ปลุกความอ่อนล้าให้ตื่นขึ้นมาด้วยความตื่นตาตื่นใจ คนขับรถ Dolmuş ที่พาพวกเรามาจากเมืองเดนิซลี (Denizli) หันมายิ้มก่อนพูดย้ำกับเราด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจว่า
“เห็นไหมข้างหน้า ปามุกคาเล่ ผมไม่ได้โกหกพวกคุณ”
(เพิ่มเติม…)