เพตรา (Petra) หรือที่รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่า “นครหินสีชมพู” (Rose-Red City) คำว่า “เพตรา” ในภาษากรีกมีความหมายว่า “หิน” เป็นการสะท้อนถึงเอกลักษณ์อันโดดเด่นของเมืองนี้ที่ถูกสร้างขึ้นจากการขุดเจาะหินทรายขนาดใหญ่ให้เป็นบ้านเรือน วิหารขนาดใหญ่ สุสานสำคัญของกษัตริย์และชนชั้นสูง ตลอดจนระบบน้ำที่ซับซ้อนและมีประสิทธิภาพอันน่าทึ่งเมื่อกว่า 2,000 ปีที่แล้ว
(เพิ่มเติม…)-
ค่ำคืนที่กรุงเทพฯ ผ่านพ้นไปไม่นาน ฉันก็มาถึงประเทศจอร์แดนเสียแล้ว เที่ยวบินของสายการบินรอยัลจอร์ดาเนียนพาฉันมาถึงสนามบินควีนอเลีย (Queen Alia International Airport) ก่อนเวลาสักเล็กน้อย ความหนาวเย็นยามตีห้าของจอร์แดนต้อนรับพวกเราทันทีเมื่อออกจากเครื่องบิน สนามบินแห่งนี้ตั้งชื่อตามสมเด็จพระราชินีอเลีย พระมเหสีองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนของจอร์แดน และถือเป็นสนามบินใหญ่ที่สุดของประเทศ แม้สนามบินจะไม่ใหญ่มากนัก แต่ก็สะอาดสะอ้าน และการตรวจคนเข้าเมืองผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพราะเราได้ทำวีซ่ามาจากไทยเรียบร้อยแล้ว
(เพิ่มเติม…) -
ราชอาณาจักรฮัชไมต์แห่งจอร์แดน ดินแดนแห่งประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่ผสมผสานระหว่างอดีตกับปัจจุบันอย่างลงตัว จอร์แดนเป็นประเทศขนาดกลางในตะวันออกกลาง มีประชากรราว 6.4 ล้านคน แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 12 เขต แต่ละเขตมีศูนย์กลางบริหารของตนเอง ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม ซึ่งเป็นศูนย์กลางของวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของพวกเขา
(เพิ่มเติม…) -
เมื่อวันที่ 3-12 ธันวาคม 2011 เราได้ออกเดินทางสู่ดินแดนที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ทางธรรมชาติและประวัติศาสตร์ของจอร์แดน ประสบการณ์หลากหลายรอเราอยู่ ตั้งแต่การลอยตัวในทะเลสาบน้ำเค็มอันเลื่องชื่อ เดดซี ที่ไม่ว่าคุณจะพยายามดำน้ำลงไปเท่าไร ร่างกายก็จะถูกพยุงขึ้นมาเสมอ เป็นปรากฏการณ์ที่ต้องมาสัมผัสด้วยตัวเองสักครั้งในชีวิต
(เพิ่มเติม…) -
รถ 4WD ของพวกเราพุ่งทะยานขึ้นไปตามเส้นทางลดเลี้ยวคดเคี้ยวของขุนเขา เป้าหมายคือไปให้ทันก่อนที่ความมืดจะโรยตัวลงยังเบสแคมป์ของหิมาลัย หัวใจของทุกคนในรถเต้นแรง เราลุ้นสุดตัวว่าจะได้เห็นแสงสุดท้ายของวันก่อนที่มันจะเลือนหายไปหรือไม่
จากระยะไกล เราเห็นยอดเขาเอเวอเรสต์ หรือที่ชาวทิเบตเรียกกันว่า “โชโมลังมา” (Qomolangma) ตั้งตระหง่าน ท่ามกลางท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ สำหรับนักเดินทางธรรมดาเช่นเรา โอกาสที่จะได้มายืนอยู่ตรงนี้อาจมีเพียงครั้งเดียวในชีวิต ไม่มีแรงพอสำหรับการเทรคกิ้งระยะทางหลายสิบกิโลเมตรเพื่อเข้าใกล้ยอดเขามากขึ้น ดังนั้น การได้มายืนในจุดที่ใกล้ที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ก็นับเป็นความสำเร็จอย่างหนึ่งแล้ว
(เพิ่มเติม…)
