มาถึงเฉิงตูวันนี้ทำเอาใจเสียไปเล็กน้อย เพราะฝนที่ตกเปาะแปะตลอดเวลา จากสถานีรถไฟเราตรงดิ่งมายังโรงแรมหลังจากนั่งรถไฟฟ้ามายังสถานีที่ใกล้ที่สุดที่จะไปถึงที่พักที่เราจองไว้แล้ว Traffic inn มีเรืื่องเปิ่นนิดหน่อย ก็ตรงเดินผิดเข้าไป Traffic hotel โรงแรมใหญ่ด้านหน้า เห็นครั้งแรกยังตะลึงว่า โห นักท่องเที่ยวเดี๋ยวนี้เค้าแนะนำที่พักดูดีจัง แต่ที่ไหนได้ ที่พักของเราอยู่ถัดไปด้านหลัง เป็นโรงเตี๊ยมหลังเล็กๆขนาดย่อม คาดว่าเจ้าของน่าจะเป็นเครือญาติ เจ้าของเดียวกันแหละ แต่รับลูกค้าคนละกลุ่ม หลังเล็กๆนี่สำหรับนักเดินทางแบ็คแพ็ค เดินเข้ามาด้านในตกแต่งน่ารัก น่าเอ็นดู เหมาะกับวัยอย่างพวกเราโดยแท้ ฮา… แหมมีโต๊ะพูล ตั้งอยู่ตรงกลางซะด้วย
(เพิ่มเติม…)-
ดูเหมือนการเดินทางที่แท้จริงของเรายังไม่เริ่มขึ้น ยังคงวุ่นวายกับการเดินทางต่อไป วันนี้ไปเฉิงตู ประตูสู่จิ่วไจ้โกวกันค่ะ
(เพิ่มเติม…)
หลังจากโซซัด โซเซที่ฉงชิ่ง อยู่หลายชั่วโมง ถือไปว่าเป็นซิตี้ทัวร์เล็กๆชมตลาดค้าส่งของเมืองฉงชิ่งไป แล้วเพื่อไม่ให้วันในฉงชิ่งดูว่างเปล่า เราเติมสีสันด้วยการนั่งเรือชมแม่น้ำแยงซีในยามค่ำคืนสำหรับวันแรกของเรา (แต่ถ้าอยากชมแม่น้ำแยงซีเกียง ทั้งหมดจริงๆ ต้องมีเวลา 3-4 วัน นั่งนอนในเรือซึงมีให้บริการอยู่มากมาย สามารถติดต่อหาได้ไม่ยากจากที่พักที่เราเข้าไปพักได้เลยค่ะ) -
และเมื่อสอบถามกับคุณน้องๆ พนักงานของโรงแรม เธอถามพวกเราว่ามายังไง เราตอบว่าเดินมาจากสถานีรถไฟใต้ดิน เธอตกใจแล้วบอกว่า “ดีที่สุด ควรมากับแท็กซี่นะคะ” “You are crazy มากๆ”
(เพิ่มเติม…) -
-

เริ่มต้นเช้าวันใหม่แบบงง ๆ ตั้งแต่ยังไม่ทันลืมตาดี เพราะดันไปเข้าใจว่ามีนัดออกเดินทางตอน 7 โมงเช้า อัลตาฟประกาศชัดตอนเย็นวานว่า “เจอกันเจ็ดโมงนะทุกคน” แต่พอถึงเวลาจริงกลับกลายเป็นว่าทุกอย่างเงียบฉี่ มีแค่พวกเราที่ลุกขึ้นมาเตรียมตัวกันหน้าตาเฉย ส่วนครัวก็ยังไม่ทันตื่นดี อาหารเช้ายังไม่เสร็จ แถมอากาศยามเช้าก็หนาวจับใจ 😪
แอ๋มเลยด่าอัลตาฟกันหนึ่งยกแบบไม่ไว้หน้า ให้นัดเวลาตามเมืองนี้ ไม่ใช่เอาเวลาปากีสถานมาใช้ อัลตาฟเลยจ๋อยแต่เช้า
แต่เวลาแถบนี้ก็ทำให้คนต่างถิ่นอย่างพวกเราสับสนกันได้ง่ายๆ เพราะมีทั้งเวลาของเมืองคัชการ์ ,เวลาปักกิ่ง และเวลาปากีสถาน
(เพิ่มเติม…)

