วันสุดท้ายในมาเก๊า: ปิดทริปด้วยความทรงจำที่ไม่ลืม
เช้านี้เราเริ่มต้นด้วยมื้ออาหารที่ตามหามาตั้งแต่วันแรก—โจ๊กหมูและปาท่องโก๋ อุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดไม่ใช่การเดินทางไปถึงร้าน แต่เป็นการสื่อสาร! สุดท้ายหมอปุ๊กต้องงัดไม้เด็ด วาดรูปหมูน่ารักให้เจ้าของร้านดู ถึงจะเข้าใจว่าพวกเราอยากกินโจ๊กใส่หมู ทำเอาคนในร้านหัวเราะกันใหญ่ แม้อาหารที่นี่จะมีราคาสูงเมื่อเทียบกับบ้านเรา แต่ก็ถือเป็นราคาทั่วไปในมาเก๊า โจ๊กหมูชามละ 14 เหรียญ (ประมาณ 56 บาท) ส่วนโจ๊กเปล่าๆ ไม่ใส่อะไรอยู่ที่ 7 เหรียญ
แวะชมประภาคาร Guia Lighthouse
หลังจากอิ่มท้อง เรานั่งรถเมล์ไปยัง ประภาคารเกีย (Guia Lighthouse) ซึ่งตั้งอยู่บนยอดเขา Guia Hill สถานที่แห่งนี้ไม่ได้เป็นเพียงประภาคารที่เก่าแก่ที่สุดในชายฝั่งจีน แต่ยังเป็นจุดชมวิวที่สวยงามของมาเก๊า ที่นี่เงียบสงบเหมาะกับการพักผ่อน สูดอากาศบริสุทธิ์ และชมทัศนียภาพของเมือง ไม่ไกลกันมี Guia Fortress ป้อมปราการที่เคยเป็นแนวป้องกันของโปรตุเกสในอดีต และยังมีโบสถ์เล็กๆ อย่าง Chapel of Our Lady of Guia ที่ประดับด้วยภาพจิตรกรรมฝาผนังเก่าแก่
เดินเล่นที่ Senado Square และสำรวจ Macau Museum
ช่วงสาย เรากลับมาที่ Senado Square จัตุรัสเก่าแก่ที่เป็นศูนย์กลางของเมือง เต็มไปด้วยร้านค้าและสถาปัตยกรรมยุคโคโลเนียล จุดหมายของเราวันนี้คือ Macau Museum ซึ่งตั้งอยู่บนเนินเขาภายในบริเวณ Macau Fortress พิพิธภัณฑ์นี้จัดแสดงประวัติศาสตร์ของมาเก๊า ตั้งแต่การเป็นเมืองท่าสำคัญในการค้าขายของโปรตุเกสและจีน ไปจนถึงวัฒนธรรมและวิถีชีวิตของผู้คน
ใกล้พิพิธภัณฑ์ เราเดินไปชม ซากโบสถ์เซนต์ปอล (Ruins of St. Paul’ s) สถานที่ที่เป็นแลนด์มาร์คสำคัญของมาเก๊า วันนี้นักท่องเที่ยวแน่นขนัด ต่างมองหามุมถ่ายภาพที่ดีที่สุด โชคดีที่เมื่อวานเราได้มาชมบรรยากาศช่วงเช้า ทำให้ได้เห็นโบสถ์ในมุมที่แตกต่าง
ปิดท้ายทริปที่ ‘ถนนแห่งความสุข’
ก่อนเดินทางกลับ เราแวะไป Rua da Felicidade หรือถนนแห่งความสุข ย่านเก่าแก่ที่เคยเป็นย่านบันเทิงของมาเก๊าในอดีต บรรยากาศตอนกลางคืนคึกคัก เต็มไปด้วยร้านอาหารและขนมท้องถิ่น แต่เช้านี้ค่อนข้างเงียบ มีร้านเปิดไม่กี่แห่ง เราจึงเดินเล่นกันเล็กน้อยก่อนกลับที่พักเพื่อเตรียมตัวเดินทางไปสนามบิน
บทสรุปของการเดินทาง
การเดินทางในมาเก๊าสอนอะไรเราหลายอย่าง โดยเฉพาะเรื่องการขึ้นรถเมล์ที่ต้องใช้ความเข้าใจเส้นทางให้ดี เรารอรถเมล์สาย 26 ซึ่งวันแรกไม่ให้เราขึ้นจากสนามบิน ครั้งนี้ต้องรอถึงครึ่งชั่วโมง แต่เราก็ขึ้นจนได้ ถ้ารู้วิธีดูป้ายและชื่อป้ายที่ต้องลง คงจะไม่ต้องหลงทางแบบวันแรก! แต่การเดินทางที่ไม่สมบูรณ์แบบนี่แหละที่ทำให้ทริปมีเรื่องราวให้จดจำ ความผิดพลาด ความเหนื่อยล้า และเสียงหัวเราะที่เราแบ่งปันกันตลอดเส้นทาง ทำให้มาเก๊ากลายเป็นทริปที่น่าจดจำที่สุดอีกครั้ง
Nim Journey 
Leave a Reply