วันนี้เป็นวันที่สองของการเดินทาง จุดเริ่มต้นอยู่ที่ระดับความสูงประมาณ 3,500 เมตร และเราต้องเดินขึ้นไปถึง 4,600 เมตร ก่อนจะลงมาพักที่ 4,300 เมตร
โดยปกติ เส้นทางไปยัง Kothe จะอ้อมเขาไปทาง Lukla – Puyan – Pangum – Ningsow แล้วค่อยเดินมาจนถึงทางร่วมที่ Toktor ซึ่งเป็นเส้นที่ค่อย ๆ ปรับระดับความสูงและใช้เวลาหลายวันกว่า แต่เรากลับเลือกเส้น ข้ามพาส Zatrwa La — เส้นทางที่ตัดตรงขึ้นเขาสูงตั้งแต่วันที่สอง เพื่อไปพักที่ Thulikharka ก่อนจะเชื่อมต่อกับเส้นหลักที่ Toktor เส้นนี้จะช่วยประหยัดเวลาได้ราวสามวัน… แต่ก็ต้องแลกมาด้วยความชัน หิมะ และความเหนื่อยขั้นสุด
–‐—
ตอนเช้า ไกด์อธิบายแผนวันนี้ให้ฟัง เรานั่งฟังด้วยความตกใจ นี่เราจะข้ามพาสตั้งแต่วันที่สองเลยเหรอ? ยังไม่ได้วอร์มร่างกายหรือปรับตัวกับความสูงเท่าไหร่เลย แต่เมื่อมาถึงตรงนี้แล้วก็ต้องไปต่อ เพราะเราเป็นคนเลือกที่จะขอร่วมทริปมาเอง ไม่ได้เป็นคนจัดนี่นา
เส้นทางช่วงแรกชันตั้งแต่เริ่ม เดินไปได้ไม่กี่ชั่วโมงก็ทำให้นึกถึงช่วงที่เดินข้าม Thorong La หรือ Larke Pass ลมแรง อากาศเบา มองเห็นธงทิเบตอยู่ไกลลิบที่ยอดเนิน เหมือนใกล้แต่กลับไกลเหลือเกิน ทุกก้าวต้องกัดฟันเดินต่อ ทั้งเหนื่อย ทั้งใจสั่น
ก่อนออกจากจุดพักกลางวัน ไกด์เดินมาบอกให้เอาแค่น้ำไปแค่ขวดเดียว ส่วนอีกขวดให้ฝากเค้าไว้ แล้วจะให้ porter มาช่วยถือเป้สะพายหลังให้ ฟังแล้วเหมือนยกภูเขาออกจากหลัง เรารีบย้ายของใส่กระเป๋าใบเล็ก เอาไปเท่าที่จำเป็นจริงๆ คือน้ำกับ Kitkat ตอนนั้นถึงได้รู้ว่า เราขนของมามากเกินไปจริงๆ
เส้นทางเริ่มชันขึ้นเรื่อย ๆ หิมะหนาและลื่น ต้องก้าวอย่างระวัง พอเห็นธงทิเบตข้างหน้า ความเหนื่อยก็เหมือนจางลง แต่เมื่อถึงตรงนั้นถึงรู้ว่า ธงตรงนี้แค่จุดเริ่มต้นทางฟากนี้ เรายังต้องเดินบนเขาอีกไกลเพื่อไปยังอีกฟากนึงเพื่อลงเขา เส้นทางไกลต้องไต่ขึ้นอีกร้อยเมตรในเส้นทางหิมะที่ขาวโพลน เพื่อไปยังอีกฝั่งที่มีธงแขวนอยู่ตรงเจดีย์ ก่อนจะลงทางชันสุดๆอีกสามร้อยเมตรเพื่อไปถึงที่พักตรงเชิงเขา
ระหว่างทางลง ความคิดหนึ่งแวบเข้ามา – นี่เราจะต้องเดินกลับทางนี้เหรอ?@_@
นิรู ไกด์ของเรา หันมาบอกยิ้ม ๆ ว่า “ถ้าไม่อยากเดินกลับ มีทางเดียว… เฮลิคอปเตอร์จาก Kothe ไปลุกลา” ราคาสูง และเร็วกว่าเยอะ ฟังแล้วก็แอบมีใจอยู่นะ …ใช้เงินฟาดแมร่ง
คืนนี้เราพักที่ Thulikharka มองยอดเขาขาวโพลนอยู่ไกล ๆ รู้สึกเหนื่อยจนแทบหมดแรง แต่ในใจก็ยังดีใจที่ข้ามพาสมาได้สำเร็จ ถึงอย่างนั้น ความคิดที่วนกลับมาคือ — ไม่ขึ้นยอดแล้วพอเหอะ แค่ถึง basecamp ก็ถือว่ามาไกลเกินพอแล้ว
นิรูหัวเราะ แล้วพูดว่า “ถึง high camp ก็สวยเหมือนยอดแล้วแหละ”
วันนี้โหดมาก…แต่ก็สวยมาก และคงเป็นวันที่สองที่ไม่มีวันลืมเลย อะไรจะยากตั้งแต่วันแรกๆแบบนี้
Nim Journey 
Leave a Reply