เช้านั้นอากาศยังเย็นสบายอย่างที่ภูเขามอบให้เสมอ เจ้าของที่พักนั่งเคี้ยวขนมปังอะไรบางอย่างที่ดูกรอบนอกนุ่มใน ท่าทางเพลิดเพลินเสียจนอดถามไม่ได้ว่าคืออะไร
“Gurung bread” เขาตอบพร้อมรอยยิ้ม จริงๆ แล้วมันคือ Tibetan bread ขนมปังพื้นบ้านของชาวทิเบตที่นิยมทานกันบนเทือกเขาหิมาลัย ทำง่ายๆ จากแป้งข้าวบาร์เลย์ ผสมกับนม ผงฟู น้ำตาล และเกลือเล็กน้อย เป็นวัตถุดิบที่หาได้ในครัวของบ้านภูเขาแทบทุกหลัง
ในแถบนี้ ชาว กุรุง (Gurung) อาศัยอยู่ร่วมผสมผสานวัฒนธรรมกับชาวทิเบตมาอย่างยาวนาน จึงมีการเรียกขนมปังชนิดนี้อีกชื่อหนึ่งว่า Gurung bread เป็นการสะท้อนถึงความกลมกลืนของผู้คนและวิถีชีวิต
บางทีอาหารเช้าแบบนี้ก็ไม่ใช่แค่เรื่องรสชาติ แต่อาจเป็นเรื่องของบรรยากาศ ความเรียบง่าย และรอยยิ้มของเจ้าของบ้านที่ส่งมาให้เราทางจานขนมปังนั่นแหละ
เมื่อได้ลองสั่งมาทานเป็นมื้อเช้า เสิร์ฟอุ่นๆ คู่กับน้ำผึ้งหรือแยม ผลออกมาเกินคาด—เนื้อขนมปังนุ่มหนา หอมกลิ่นแป้งผสมนม และมีรสหวานจางๆ ในตัว ไม่ต้องพึ่งท็อปปิ้งอะไรมากก็อร่อยได้
แม้จะรู้สึกว่าเนื้อแป้งหนาไปนิดสำหรับเราที่ไม่ชิน แต่ก็ยอมรับว่าอิ่มจริง แถมอร่อยแบบเรียบง่ายที่เข้ากับอากาศเย็นๆ ได้อย่างลงตัว จะว่าไป ราคาอาจจะสูงกว่าขนมปังชนิดอื่นหน่อย เพราะถ้าเทียบกับแป้งนาน (Nan) ที่ได้ถึง 2 ชิ้น Tibetan bread จะได้เพียงชิ้นเดียว แต่ก็แน่นจนแทบทานไม่หมดเหมือนกันนะ







Leave a Reply